Burada gerçekten “zaman” diye bir şey var mıydı? Bir son var mıydı? Yoksa burası, “an” denilen sonsuzluğun aktığı, her şeyle bağ kurabilen kapalı bir dünya mıydı?
Bir kapıyı zorlayarak açmaya çalıştığında sadece yorulursun; ama anahtarı bulduğunda aynı kapı hafifçe itince açılır. Hayatın anahtarları da böyledir: Zorlayana değil, anlayana teslim olur.