Utku Buğra Ertit (@Benkei) 1000Kitap'ta

Bir kaç kelam etmek için oturdum masanın başına Kağıt ve kaleme anlatıyorum bu gece derdimi Beni anlayabilen zaten sadece bu ikisi bir de Rabbim Sancılarımı sızılarımı karnıma bastırarak yazıyorum Yenidoğan bir ceninin ilk çığlıkları gibi yeniden doğuyorum bu gece Kalbimi açıyorum sayfa sayfa ve okumaya başlıyorum yine Unutmaya çalışıyorum geçmişin izlerini ve geçtiğini sandığım izleri Temiz bir sayfaya başlamak diyorum temiz bir sayfa ve birde kalemYazıyorum içimden geldiğince,içimden sen gelince Aşamıyorum hala daha bazı şeyleri ve açıklayamıyorum kendi mi Suçumu günahımı bildiğim halde bazı şeyleri tekrar istemek suç mu diyorum Sonra gözlerim uzaklara dalmış buğulu bakıyorum Sigaramdan derince bir nefes çekip neyse diyorum "Olacağı varmış olacağı,nasipten öte gidilmez" Kafamın içi biraz sakinleşiyor sonra sızıp kalıyorum masada Biraz bizli biraz bizsiz hayaller kuruyorum Bizsiz olanlar kabus oluyor,zıplayarak uyanıyorum Galiba ben kafamda ki hayalinle yaşıyorum ya da Seni bir hayalde yaşıyorum Bildiğim tek bir şeu var ben bu gece temiz bir sayfa açıyorum

Şiir

İleri