...bir şimdi'den öteki şimdi'ye düşen geçmişsiz ve geleceksiz varoluş ardında, her gün biraz daha ayrışan, pul pul dökülen ve ölüme doğru kayan şu seslerin ardında melodi,hiç değişmeden,sımsıkı ve genç bir halde acımasız bir tanık gibi duruyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bilinç,fazlalık olmanın bilincidir.Genişler,dört bucağa yayılır,koyu renkli duvarın üzerinde, lambalar boyunca ya da karşıda akşamın sisleri içinde kendini kaybetmeye uğraşır.Ama hiçbir zaman unutmaz kendini; bu durumda bile kendini unutan bir bilinç olmanın bilincidir.
"Ben" deyince bir boşluk duygusuna kapılıyorum.Öyle unutulmuşum ki, kendimi iyice hissetmek elimden gelmiyor.Benden kalan bütün gerçeklik, var olduğunu hisseden varoluş sadece.
...nefret eden benden başka,seven benden başka bir şey yok ortada.Üstelik şu ben, hep aynı şey;uzayan, bir türlü sona ermeyen bir hamur parçası...kendine öyle benziyorki,insanların nasıl olup da adlar yarattıklarına,ayrımlar gözettiklerine şaşmamak elden gelmiyor.