Aşk yoksunu bir ruhu yalnızlık yönetir . Yalnızlık,ayrılık kuşunun kafesi gibidir. Yani kuşun en belirgin özelliği kanatlarıysa yalnızlıkta kanatların prangasıdır . Kanatları köreldiği an kuş olma özelliğini yitirir. Ayrılıkta aranan uçuş değil titreyiştir. Daha doğrusu ayrılığın kışı olurda kuşu olmaz
Çocukluk dönemi ,insanın değil ,kuzuların ve filizlerin katmanında saymak gerekir . İnsan sözündeki en yüce anlam bu sınıflanmada gizlidir . İnsan ancak yüreğinde filizlerin ve kuzuların sesini yitirmediği sürece insan kalır ..