can hasta düşüp şiddeti sevdayı serinden,
kan doldu ciğer huni dili pür kederimden,
ey meh yetiş muzdaribim yarelerinden,
bitmedi hayat ateşi ahı kederimden aman,
aşkım yetişir el çek el çek ciğerimden.
Renkler vardı Gülfem, sesler şarkılar vardı. Bazen öyle anlarımız olurdu ki alev saçlarından kıvılcımlar saçılırdı, gözlerinden yıldızlar görünürdü. Bütün dünya nurla dolardı. Cümle alem bir kalp olup damarlarımıza akardı. Şimdi hiç renk yok..."