Berrak Özer
@BerRaKitap
Bir Kahve ~ Bir Kitap
Evli
Öğretmen
Malatya-İzmir
12 Ekim
140 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Derin Kesi benim için sadece bir hikâye olmadı.
Bir hastanenin koridorlarında ilerlerken aslında insanın kendi içindeki boşluklara dokunan bir yolculuktu.
Aysuda’nın güçlü görünmeye çalışırken içten içe kırılan hali,
Pars’ın sessizliğinin altında sakladıkları.
İkisini okurken duyguların ne kadar ağır ve derin olabildiğini hissediyorsun.
En çok da şu düşünce kaldı bende:
İnsan başkalarının yaralarını sararken, kendi yaralarını hep biraz erteliyor.
Bu kitapta aşk var ama yüzeysel değil.
Geçmişle yüzleşmek, kabullenmek ve yeniden başlayabilmekle ilgili.
Bitirdiğimde hissettiğim şey şuydu:
Bazı duyguların adı yok ama izleri çok derin.
Reklam
"Bazı kadınlar tarih yazmak için değil, tarihi değiştirmek için doğar."
Küllerin savrulduğu, her şeyin bittiği sanılan bir dünyada; bir insanın unvanlara, başkalarının gölgesine veya kaba bir güce ihtiyaç duymadan nasıl ayakta kalabileceğini fısıldıyor bu satırlar. Emma Carter, sadece bir isim değil; kalabalıkların çoktan vazgeçtiği o saf cesaretin ve umudun diğer adı.
Okurken en çok etkileyen kısım, Emma’nın haritasını kanla ya da hırsla değil, tamamen kendi sezgileri ve iyileşmeye olan inancıyla çizmesi oldu. Acının içinden geçerken bile nezaketini koruyabilen, yaralı ruhların arasından geçerken kendi ritmini bulan bir karakterin hikayesi bu. "Bazı ışıklar söndürülemez" dedirten o sessiz ama vakur duruş, kitabın her sayfasında hissediliyor.
Bazen en büyük değişimler, tarihin tozlu sayfalarında değil; bir insanın kendi içindeki o karanlığı aydınlatmaya karar verdiği an başlar.
Eğer bugünlerde sadece bir kurgu okumak değil, ruhu olan ve insanın içindeki o sönmeyen ışığı hatırlatan bir karakterle tanışmak isterseniz, Emma kesinlikle doğru bir tercih.
"Her karşılaşma, insanın kendi yalnızlığını ve umutlarını başka bir aynada görmesine vesile olur.”
Boşanmanın ardından yönünü kaybetmiş bir kadının, bir kitabevinin rafları arasında yeniden ayağa kalkma hikâyesi.Tesadüfi bir tanışma sitesi üzerinden karşılaştığı insanlarla yaptığı sohbetler, onlara önerdiği kitaplar ve her öneride kendi kalbine biraz daha yaklaşması. Başkalarının hikâyelerine dokundukça kendi yaralarını fark eden, her konuşmada geçmişiyle yüzleşen bir kadın.
Bu roman, kişisel krizlerin içinden filizlenen dönüşümü anlatıyor. Edebiyatın insanları birbirine bağlayan görünmez köprüsünü, yalnızlığın aslında bir son değil bir eşik olduğunu ve yeniden başlamanın sessiz ama güçlü ihtimalini hatırlatıyor. Bazen insan başkasına bir pencere açarken, kendi karanlığına da ışık sızdırır.
Yeniden başlamak gerçekten mümkün mü, yoksa her yeni adım geçmişin izlerini de yanında mı taşır?
Gazze’nin Son Kitapçısı, savaşın ortasında yaşayan yaşlı bir adamın hikâyesi.
Gazze kuşatma altındayken, bombalar şehri parça parça ederken o küçük kitapçısını açık tutmaya devam ediyor. Çünkü onun için kitaplar sadece kâğıt değil; geçmiş, kimlik ve insan kalabilmenin son yolu.
Roman boyunca kitapçıya yolu düşen farklı insanlar var. Her biri kaybını, korkusunu, sessizliğini taşıyor. Kitapçı ise onlara kitaplar üzerinden hikâyeler anlatıyor; bazen bir hatıra, bazen bir cümleyle hayata tutunmalarını sağlıyor.
Bu kitap;savaşın günlük hayata nasıl sızdığını, insanın alışmaya çalıştığı yıkımı ve tüm bunların içinde kültürün, hafızanın ve anlatının nasıl bir direnç biçimine dönüştüğünü anlatıyor..
Bitirdiğinde geriye şu düşünce kalıyor:
Bir şehir yıkılabilir ama onu hatırlayanlar oldukça tamamen yok olmaz.
Gazze savaşın esiri ama insanlığın vazgeçmediği hikâye
#kambur bedeni doğuştan engelli olan genç bir kadının kendi bedeniyle ve toplumun ona dayattığı bakışla verdiği mücadeleyi anlatıyor.
Kitap, acındıran ya da “güçlü kadın” klişelerine yaslanan bir hikâye değil. Daha çok, bastırılmış duyguların, öfkenin, yalnızlığın ve görmezden gelinmenin içerden anlatımı. Özellikle beden, kadınlık ve arzu meselesini hiç yumuşatmadan ele alıyor.
Bu bir iyileşme ya da dönüşüm hikâyesi değil.
Daha çok, bedeni yüzünden dışlanan birinin iç sesine tanıklık etme hali. Sert ve dürüst.
Okurken yer yer rahatsız oldum ama tam da bu yüzden çok etkilendim. Çünkü anlatılan şey süslenmiş bir acı değil, gerçek.
Reklam
Reklam