Yazar:
Saou Ichikawa
Çevirmen:
Ebru Sarıkaya
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
72
Basım Tarihi:
16 Aralık 2025
İlk Yayın Tarihi:
Haziran 2023
Yayınevi:
Beyaz Baykuş Yayınevi
Orijinal Adı:
ハンチバック
Orijinal Dil:
Japonca
Orijinal Ülke:
Japonya
ISBN:
9786059329316
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·72 syf.·
2026 8. kitabı
Kambur, okurdan “acıma” talep eden bir metin değil; tam tersine, acımanın kendisini yerinden eden, hatta biraz da utandıran bir metin. Ichikawa, bedenin sınırlarını romantikleştirmeden, parlatmadan, süslemeden anlatıyor ve bunu yaparken okurun konforunu özellikle hedef alıyor. Rahatsız eden bir dürüstlüğü var ve bence tam da bu yüzden etkileyici.
Kitabın en güçlü yanı, engellilik anlatısını “ilham verici bir hikâye” vitrinine çevirmemesi. Ne kahramanlık pozu var ne de trajediye yaslanıp okurun kolay duygularına göz kırpıyor. Bedenin gündelik gerçekliği, bakımın ağırlığı, bağımlılık meselesi ve arzu… Hepsi aynı yerde duruyor, saklanmadan. Özellikle “arzu” kısmını hiç geri çekmeden açıyor; edebiyatta çoğu zaman üstü örtülen bir alanı sert ve net bir yerden konuşuyor. Bu cesaret de metni sıradan bir anlatı olmaktan çıkarıp doğrudan bir yüzleşmeye çeviriyor.
“Kambur”un dili de en az meselesi kadar çarpıcı: Kısa, keskin, yer yer soğukkanlı; ama o soğukkanlılığın içinde çok tanıdık bir öfke ve çok insani bir kırılganlık var. Bu kitap, başkasının hayatına bakmanın bazen ne kadar kibirli bir şey olabileceğini de hatırlatıyor.
Benim için “Kambur”, sadece iyi yazılmış bir kitap değil; bakış açısı değiştiren bir metin. Bir noktadan sonra karakteri izlemeyi bırakıp kendini izlemeye başlıyorsun: Hangi kelimeleri otomatik seçiyorum? Hangi düşünce kalıplarına sığınıyorum? Hangi “iyi niyet” aslında bir üstünlük hissi taşıyor? İnce ama acımasız bir aynaya benziyor. Kısa sürüyor belki ama etkisi uzun kalıyor.
Sonuç olarak: sert, dürüst, cesur ve fazlasıyla sarsıcı. “Kambur”u okuduktan sonra, engellilik üzerine yazılmış birçok metnin ne kadar temkinli ve ne kadar steril kaldığını fark ettim. Ichikawa’nın metni steril değil; canlı, keskin ve yer yer tehlikeli. Ben edebiyatta en çok
Saou Ichikawa – Kambur
Kambur, yalnızca engelli bir karakteri anlatan bir roman değil; bizzat yazarının da engelli olması nedeniyle güçlü otobiyografik izler taşıyan, son derece cesur bir metin. Ichikawa, bu hikâyede okuru korumuyor, yumuşatmıyor; aksine bilinçli bir sertlikle, görmezden gelinen duyguların üzerine gidiyor.
Roman, engelli bir bireyin gündelik hayatta karşılaştığı fiziksel zorluklardan çok, zihinsel ve duygusal yüklerine odaklanıyor. Toplumun engelli bedene biçtiği “masum, arzudan arınmış, sabırlı” rolü parçalayarak; bastırılmış öfkeyi, kıskançlığı, arzuları ve karanlık düşünceleri sansürsüz biçimde görünür kılıyor. Bu yönüyle kitap, empati kurmaktan çok yüzleşmeye davet ediyor.
Özellikle altını çizmek gerek: Kambur’da açık, sansürsüz ve +18 sahneler yer alıyor. Bu sahneler estetik bir rahatlık sunmak için değil; engelli bireylerin cinselliğinin ve arzusunun nasıl sistematik olarak yok sayıldığını çarpıcı biçimde göstermek için kullanılıyor. Yer yer rahatsız edici olabilmesi de tam olarak bu yüzden. Ichikawa, okurun konfor alanına dokunmaktan çekinmiyor.
Dil son derece sade, ama aynı ölçüde sert ve keskin. Duygular dramatize edilmiyor; kısa, doğrudan ve filtresiz cümlelerle aktarılıyor. Bu yalınlık, anlatılanları daha ağır ve daha çarpıcı kılıyor. Okur, karakterle empati kurarken aynı anda ondan uzaklaşabiliyor; bu ikili duygu hali romanın en güçlü yanlarından biri.
Kime öneririm?
– Psikolojik derinliği olan, rahatsız edici ama düşündürücü metinleri sevenlere
– Engellilik meselesine romantize edilmeden, dürüst ve cesur bir yerden bakan kitaplar arayanlara
– Arzu, beden, öfke ve bastırılmış duygular üzerine sorgulayıcı okumalar yapmayı sevenlere
– Kısa ama etkisi uzun süren, tok metinlerden hoşlananlara
Kambur, kolay sevilen ya da “iyi hissettiren”
Saou Ichikawa'nın 
Kambur kitabı bedeni toplumun kalıplarına uymayan engelli bir bireyi anlatmaktadır. Metin bizden bir acıma beklemez, onun yerine okurken çoğu zaman insanı utandıran bir üsluba sahip.
Yazarımız Ichikawa'da tekerlekli sandalyede ve solunum cihazı ile hayatını ikame ettiren biridir. Ana karakterimiz Shaka'nın durumu bundan daha ağır. Daha çok aletle hayatına devam edebilmektedir. Anne ve babasını kaybedince onlardan kalan miras ile kendine bir bakım odası kurar. Bu odaya Nirvana adını veren Shaka, fiziksel olarak ne kadar geride olsa, zihinsel olarak bir sınırı yoktur ve nirvanaya ulaşmak ister. Sanal dünyada kendisini istediği gibi var edebilmektedir. Bazen seksi bir alfa erkek, bazen sıradan, bir kadın bazen de fahişelik yaparak hayatını kazanan bir kadın. Toplum tarafından aseksüel olarak sınıflandırılmayı kabul etmeyen Shaka, buna yazıları ile karşı çıkar. Yazdıkları onun manifestosu gibidir.
Fiziksel varlığın günlük hayatta oluşturduğu görünmez duvarları Shaka'nın bir bakışıyla, sessizlikleriyle, söylenmeyen cümleler ile anlatıyor bizlere. Engelli bireylere karşı bakış açısını değiştirecek bir kitap. Bazen yaptığımız ufacık iyi niyetler aslında bir üstünlük taslaması gibi algılanıyor. Kitap sert, acımasız bir dile sahip. İnsanın kendisine ayna oluyor.
#kitabiistan_
Kambur / Saou Ichıkawa
“Kambur” eseri; bizleri alışıldık kitap okuma konforumuzdan sert bir şekilde çıkaran,sarsıcı ama bir o kadar da dürüst bir anlatıma sahip. Engellilik üzerine kurulan acındırıcı olan tüm klişeleri paramparça ederek okuru rahatsız etmemeyi hiç umursamıyor. Aksine rahatsız olun,özel bireyler olarak bizler de her duygu ve arzuya sahibiz demek istiyor.
Ağır bedensel engeli nedeniyle yaşamını hem solunum cihazına bağlı ve hem de“S” şeklinde bir omurganın sınırları içinde sürdüren karakterimiz Shaka’nın hikâyesini yazar; mağduriyet edebiyatına yaslamak yerine keskin zekâsını ve alaycı dilini bir silah gibi kullanmayı tercih ediyor eserinde.
Yazar toplumun engelli bireylere yakıştırdığı asosyallik ve cinsellikten arındırılmış basma kalıp kimliğini reddederek,Shaka’nın içinde bulunduğu durumunu bilinçli ve güçlü bir şekilde kurgulayıp,eserinde engelli bir bireyin yalnızca var olma çabasına yer vermenin yanında aynı zamanda bu çabanın ne kadar yapay beklentiler üzerine kurulduğu düşüncesini de vurguluyor. Shaka’nın cihaz kullanımı ve zorlu bir çok fiziksel süreçlerinin cesur bir açıklıkla yazıya dökülüp bizlerle buluşması,okuru hem derin bir empati yapmaya hem de yer yer rahatsız edici bir yüzleşmeye davet ediyor adeta.
Shaka’nın kendi bedeniyle kurduğu barışık ama terssel eleştiriye sahip istek ve arzular gibi duyguları ve hatta sarsıcı ilişikliklerini,internet üzerinden yazıya döküp paylaşması aslında bizlere fiziksel bir esaretin gölgesinden,zihinsel olarak kaçmaya çalıştığının en güçlü göstergesi… “Kambur” eseri anlayacağınız yalnızca bir engellilik hikayesi değil,teknolojiyle iç içe geçmiş modern yalnızlığın,dijital kimliklerin ve insan ruhunun bedensel sınırları aşma isteğinin cesur bir dışavurumunu anlatan,erotik bölümleriyle
Saou Ichikawa Türkçeye çevrilmiş ilk kitabıyla gerek aldığı ödülle gerekse kitabın ismi ile dikkatimi çekmişti. Ama yine de bu kadar cesur bir anlatım beklemiyordum. Bu konuda takdir ettim yazarı.
Yazar engelli bir birey, ağır hem de. Ve bazı noktalara dikkat çekmeye çalışmış. Kimilerini çok rahatsız edici bir konu. Engelli bireylerin acınası varlıklar olmadığının ispatı gibi. Hem rahatsız edici bir metin hem de gerçeği tokat gibi yüzümüze vuruyor. İnsanların normal anlayışının dışında kalan bireylere gösterilen negatif ayrıcalık kitapta çok güzel işlenmiş.
Herkesin rahatlıkla okuyabileceği bir metin değil. Çünkü kimilerini büyük ölçüde rahatsız edici erotik kısımda var. Hayatın gerçeklerini anlatan iddialı bir kitap. Ben okuduğuma memnunum. Tavsiye ederim.
İyi okumalar...
Saeko Ichikawa’nın Kambur’u, alışık olduğumuz o "engelleri aşan azimli birey" anlatılarını tek bir hamleyle yerle bir eden, okuru güvenli limanından çıkarıp fırtınanın tam ortasına bırakan bir metin. Kitabı bitirdiğinizde hissettiğiniz o tuhaf ağırlık, yazarın bedensel gerçekliği hiçbir estetik kaygı gütmeden, tüm çıplaklığıyla önümüze koymasından kaynaklanıyor.
Romanın merkezindeki Shaka, toplumun engelli bireylere biçtiği "aseksüel, uysal ve sürekli şefkat bekleyen" o steril maskeyi yırtıp atıyor. Ichikawa, engelli bir bedenin sadece fiziksel sınırlarını değil; aynı zamanda bastırılmış öfkesini, sarsıcı arzularını ve dijital dünyada yarattığı o çok katmanlı kimlikleri de sansürsüzce anlatıyor. Özellikle cinsellik meselesine yaklaşımı, okuru empati kurmanın ötesine geçip kendi gizli önyargılarıyla yüzleşmeye zorluyor. "İyi niyetli" bakışlarımızın altında yatan o kibirli üstünlük duygusu, metnin keskin diliyle bir aynaya dönüşüyor.
Kısa hacmine rağmen etkisi oldukça uzun süren bu eser; fiziksel bir kitabın kokusunu romantikleştiren "sağlıklı" dünyanın, bir sayfa çevirmenin bile omurgayı nasıl ezebileceğinden bihaber oluşuna sert bir eleştiri getiriyor. Kambur, bir mağduriyet hikâyesi değil; bedenin sınırlarına hapsolmuş bir ruhun zihinsel bir başkaldırısı, hatta bir manifestosu. Rahatlamak için değil, sarsılmak ve dünyayı bir başkasının ağrılı penceresinden görmek isteyenler için eşsiz bir yolculuk.
Yatağa bağımlı omurga hastalığı olan bir kadın toplum içinde var olmaya çalışırken herkesin beklediğinden öte özgün bir şekilde yapmak istiyor. Pornografik yazılar kaleme alıyor, sekse dair uç yanlarını keşfetmeye çalışıyor. Toplumun engelli insanlardan beklediği sakinlik içine kapanıklığı kırmak topluma göre bu uç yanlarıyla daha çok var olmak istiyor. insanların engellilere olan tekdüze bakış açılarını kırmak ve bunu yaparken aslında ne kadar karmaşık ve ileri gidebileceğini test ediyor. Alışılmışın dışında bir anlatım ve konu var.
Keyifli okumalar. 
Kitap Japonya'da geçiyor.
Öncelikle yazarın kendisini anlattığı bir roman.
Yazar engelli ve kas hastası biri. Yarı otobiyografik bir kitap denilebilir.
Japonya'da bir ekol olmuş bu kitap.
Solunum cihazına bağlı,kas hastası tekerlekli sandalyede yaşayan, engelli ama arzuları engelsiz bir kadın.
Kadının tüm hayatı dijital forumlarda, sosyal medya sitelerinde geçiyor.
Orda bazı sitelerde üniversite öğrencisi,bazı sitelerde erotik içerikler yazan bir yazar,
bazı sitelerde ise ilkel, arzularını filtresiz olduğu gibi paylaşan bir kadın.
"Engelli insanlar cinsel varlıklar değildi. Toplumun yarattığı bu tanımı kabullenmiştim." diyor yazar.
Kitapta+18 içerikler mevcut. Fakat bu içerikler erotik bir kitap yazmak için yapılmamış ,görmezden gelinen bir gerçeği görünür kılmak için yazılmış.
Bir bedenden öte, bir insanın var olma meselesi.
Sevilmemiş, hiç beğenilmemiş, arzulanmamış bir kadının çığlığı.
Ayrıca sosyal yönüyle, 70 sayfalık bu kitapta, devletine dair küskünlüklerini ve dünyadaki hiçbir teknolojinin engelli birinin hayatını değiştirmek için çabalamadığını anlatıyor yazar.
"Sağlıklı Japonlar, kambur bir canavarın bir kitabı okumaya çalışırken yaşadığı sıkıntıları muhtemelen hayal bile etmemişlerdir. Ben okuduğum her kitapla omurgamın biraz daha ezildiğini hissederken, e-kitaptan nefret eden o sağlıklı insanlar hala fiziksel kitap kokusu sevdalarını, parmaklarının altında sayfa çevirmenin verdiği hazzı uzun uzun anlatıp duruyor ve kimsede çıkıp bunları sorgulamıyordu." diyor yazar.
Kitap okurken gerekli duruşu hiçbir zaman alamayan yazar, çok zengin olduğu için gerekli malzemeleri kendi alabiliyor ama alamayanları düşünüp kazancının büyük kısmını her ay yardıma ihtiyacı olanlara bağışlıyor.
Sarsıcı bir kitaptı Engelli birinin belki de hiç bilmediğimiz
Kambur" bittiğinde elimde kalan ilk his, yazarın okuyucuyu kasten bir konfor alanından çıkarıp buz gibi bir gerçekliğin içine bırakması oldu. Kitaba puanım 7/10.
Neden derseniz; engelli bir bireyin dünyasına, cinselliğine ve varoluş mücadelesine hiç alışık olmadığımız kadar 'filtresiz' ve bazen de sert bir yerden bakıyoruz. Yazar Saou Ichikawa, kahramanı aracılığıyla toplumsal ikiyüzlülüğü adeta yüzümüze vuruyor. Bazı yerlerde anlatım o kadar yoğun ve keskin ki, kitabı bir çırpıda bitirseniz bile etkisi hemen geçmiyor. Puanımı kırdığım nokta ise bazı kısımların kopuk hissettirmesi oldu, ancak bu sarsıcı deneyimi yaşamak adına kesinlikle okunması gereken, farklı bir ses.
Kamburu bitirdiğimde bir süre elimden bırakamadım. Sanki biriyle çok derin ve zor bir dertleşmeden çıkmış gibi hissettim. Aslında ne kadar normal dediğimiz hayatlar yaşadığımızı her gün yaptığımız sıradan hareketlerin yani yürümenin nefes almanın birine sarılmanın aslında ne kadar büyük bir lütuf olduğunu gözüme sokmadan sakince hatırlattı bana. Shakanın dünyası başta biraz uzak gelse de onun o yalnızlığı ve bir yerlere ait olma çabası bana çok tanıdık geldi. Bir anne olarak onun hayata tutunma biçimini ve o hüzünlü ama dik duruşunu içimde bir yerlerde hissettim. Kitap bittiğinde zihnimde kalan şey sadece bir hikaye değil her şeye rağmen var olmanın o sessiz ama güçlü duygusu oldu. Hayatıma biraz daha şükürle biraz daha anlayışla bakmamı sağladı.
Yazar Hakkında
Saou IchikawaYazar · 0 kitap
Ichikawa, 27 Eylül 1979'da doğdu. Doğuştan miyopatisi var ve tekerlekli sandalye ile solunum cihazı kullanıyor; solunum cihazını 13 yaşından beri kullanıyor. Doğuştan miyopatisi olan bir ablası var. Engelliliği nedeniyle kariyer seçeneklerinin sınırlı olduğunu düşündüğü için 20 yaşında romancı olmaya karar verdi. İlk olarak hafif romanlar yazmaya başladı, ancak yazdığı bir hafif romanın ödül kazanamaması üzerine cesareti kırıldı ve bunun yerine ciddi kurgu yazmaya karar verdi. Waseda Üniversitesi'nden mezun oldu. Michael Bond'un Paddington Ayısı kitaplarını ve Enid Blyton'ın St. Clare's kitaplarını okuyarak büyüdü; Dostoyevski'nin Budala'sı ve Hermann Hesse'nin Siddhartha'sının kendisini etkilediğini söyledi.
Üniversitede, edebiyatta engelli insanların temsili üzerine araştırmalar yapmaya başladı ve bu da, erkek bakıcısına kendisiyle cinsel ilişkiye girmesi için para ödeyen, ağır engelli bir kadın olan Izawa'yı konu alan Kambur romanının yazılmasına ilham verdi. Kambur, 2023 yılında yayımlandı. Roman büyük beğeni topladı: 230.000 kopya sattı; Japan Times onu "karanlık ve komik" olarak tanımladı. Akutagawa Ödülü'nü kazanan ilk engelli yazardır. O yılki Akutagawa Ödülü jürisinde yer alan romancı Keiichiro Hirano, kitabın "sağlıklı insanlara odaklanan geleneksel bilgeliği ve sağduyuyu yıktığını" belirtti. Viking Press romanın İngilizce haklarını satın aldı ve Polly Barton tarafından yapılan bir çeviri 2025'te yayınlandı. Çeviri, hem Publishers Weekly hem de Kirkus Reviews'tan yıldızlı eleştiriler aldı ve her ikisi de romanın sosyal eleştirisini övdü. İngilizce çeviri, Uluslararası Booker Ödülü'ne aday gösterildi ; jüri , Kambur'u engellilik ve cinsiyetçiliğe yönelik eleştirisi nedeniyle övdü
