Berat

… Yazının sonunda insanların yaptığı her şeyin iyiye ya da kötüye kullanılabileceğini belirtti. İyi ile kötünün her zaman birbirine dolanacak olan biri beyaz diğeri siyah birer iplik gibi olduğunu söyledi. Bazen bu iki iplik o kadar iç içe geçiyordu ki, bunları birbirinden ayırmak olanaksızlaşıyordu…
Reklam
“Ama zaten yaşam da hüzünlü ve ciddi. Harika bir dünyaya getiriliyoruz. Birbirimizle karşılaşıyor, tanışıyoruz. Kısacık bir süre birlikte yaşıyoruz. Sonra birbirimizi yitirip tıpkı geldiğimiz gibi aniden ve açıklanamaz bir şekilde ortadan yok oluyoruz.”…
… vicdan sahibi olmak ile bunu kullanmanın aynı şey olmadığını vurgulamak istiyorum. Tek tek durumlara bakınca, insanların sanki hiç vicdanı yokmuş gibi görünebilir, ama bence, ne kadar saklanmış da olsa, bu kişilerde de bir tür vicdan bulunmaktadır. Aynı şekilde, bazı insanlarda da sanki hiç akıl bulunmuyormuş gibi görünebilir, ama aslında bunun nedeni akıllarını kullanmıyor olmalarıdır. Not: Akıl ve vicdan bir kasla karşılaştırılabilir. Kullanılmayan bir kas da yavaş yavaş güçsüzleşir, gevşer.
Aristoteles’e göre insan bütün doğanın hayatını yaşar: Bitkiler gibi büyür ve beslenir, hayvanlar gibi hisleri bulunur ve hareket edebilir, ama bir de sadece insanda görülen özel bir yetiye, akla uygun şekilde düşünme yetisine sahiptir.
Platon’a göre insan bedeni üç kısımdan oluşmuştur: kafa, göğüs ve karnın altı. Bunların her biri ruhsal bir yetiye karşılık gelir. Akıl kafaya, irade göğüse, haz ve arzu ise karnın altına aittir. Ayrıca bu yetilere denk düşen birer ideal ya da erdem söz konusudur. Akıl bilgelik peşinde koşmalı, irade cesaret göstermeli ve arzu da gemlenmelidir ki, insan ölçülü olabilsin. Ancak bu üç kısım birlikte işliyorsa uyumlu ya da düzgün bir insan ortaya çıkabilir…