Çünkü hangi âşık,yerini terk ederken veya mücadeleden kaçarken, sevgilisi tarafından görülmektense tüm insanlar tarafından görülmeyi tercih etmez ki? Buna katlanmaktansa binlerce
kez ölmeyi yeğlerdi.Ya da tehlike anında kim sevgilisini terkeder ya da onu yüzüstü bırakırdı? En gerçek korkak,böyle bir zamanda,cesurla eşit, ilham verici bir kahra-man olur. Aşk ona ilham verecekti. Homeros'un da dediği gibi, tanrıların bazı kahramanların ruhlarına üflediği o cesaret,âşığın içine kendi doğasından Aşk’ı katmış olur.Aşk erkeklerin sevdikleri için ölmeye cesaret etmesini sağlar.Yalnız aşk ve erkekler kadar kadınlar da.
Ve şu ölüm sizlerin düşündüğü gibi hiç de o kadar kötü bir şey değilmiş meğer.Çünkü tüm bunları yaşarken ne gördüm ne de işittim.İşte kanıtım budur. Bir yerde ölümün iyilikle alakalı bir umut barındırdığının farkına varabiliriz.Ölümün ancak şu iki durumdan birisi olabilir.Biri ölmüş olanın artık var olmadığı bir yokluk;ikincisi ise ruhun bu diyardan başka bir diyara göçmesidir.Hayâsız bir uykuda olan ölünün adına ne güzel bir şey olurdu bu.Hayâsızca uyumanın enderliğine bir bakın,ister sıradan olsun isterse yüce bir kral.Bu herkes için ender bir durumdur.Bir bakın hayatınıza,hayâsızca uyuduğunuz günlerin nadideliğine.Şayet ölümün vadettiği düş buysa,kazançların en büyüğüdür.Sonsuza kadar geçirilen tek bir gece… Ya da ikinci durumu düşleyin;orada ölmüş olanların göçtüğü bir diyar.Bu bahşediş,yaşam boyunca elde edilebileceklerin en yücesi değil midir yüce yargıçlar?
Sürgüne boyun eğsem ki bunu kabul edeceğiniz çok âşikar.Sizler benim yurttaşlarım olarak sözlerime katlanamazken gittiğim yerde nasıl karşılanırım? Oradan oraya bir sürgüne gitmek hoş olurdu aslında.Gittiğim bütün kentlerde gençler etrafıma toplanırlardı.Onları geri çevirirsem başka yere gitmem için bana yapmadıkları kalmazdı.Çevirmediğim vakitse bu sefer yakınları beni kentlerinden defederdi!
Sayfa 43 - Kendini acındırmak için mi derin bir yorgunlukla mı konuştun tam çözemedim ama üzüldüm·Kitabı okudu