Berat
@Berat_book
11 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Carmilla~İncelemeEdebiyat
Bugün çok aşina olduğumuz bir tür olduğundan, çok tahmin edilebilir bir öykü.Karakterlerle aramızda bir bağ kuramıyoruz ve bitiriş bana kalırsa çok alalacele.Kötü karakterimizin bir hikâyesi,veya amacı neredeyse yok.Korkutucu bir metinde sayılamaz.Ama o gerginlik ve vampirimizin rahatsız ediciliği,üst düzeyde.Ana karakterin olayları yaşandıktan çok sonrasında anlatması yüzünden,size yaşanacak herhangi bir olayın doğal olarak “spoiler”ını veriyor.Bu olay can sıkıcı.Bunun yerine,o an ana karakterimizin veya tanrısal bir bakış açının gözünden olayı deneyimlesek daha hoş olabilirmiş.Böylelikle metin sürekli yarıda kesilmezdi.Betimlemeler başarılıydı.Benim için hoş ve yeni bir deneyim oldu.Mutlaka deneyimlenmesi gereken bir öykü
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sait Faik Abasıyanık’tan Seçme Hikâyeler~İncelemeDuygu ve Düşünce
Puan vermedi
(Spoilersız İnceleme)
Yazarın üslubu,size başından geçenleri anlatan bir dostunuz gibi,samimi.Değindiği konuları aslında hepimiz günlük hayatta deneyimliyoruz,lakin onun derinlemesine yaptığı analizler ve empati cidden başarılı.Kitap 1950’li yıllarda yazıldığından, ülkemizin şehirleşme,sanayileşme ve batılılaşma evresinde çektiği zorlukları,bizzat bir tanıktan dinlemiş oluyoruz.Bu konudaki bilinci ve ara sıra metin sonlarında verdiği ayarlar,takdire şayan.Dili pek eski değil,zaten bugün kullanılmayan çoğu kelimenin anlamını,yayınevi altta belirtmiş.Yazarın farklı olma çabası yok.Aksine kendi gibi olma arzusunda.Öykülerdeki tiplemelere,bugün dışarıya çıkıp bir kaç dakika gezindiğinizde dahi rastlayabilirsiniz.Söz gelimi,onu özel kılan mizacı ve bugün küçümsediğimiz tabiatın sonsuzluğunun bilincinde olması.
Şölen~AlıntıAlıntı
Çünkü hangi âşık,yerini terk ederken veya mücadeleden kaçarken, sevgilisi tarafından görülmektense tüm insanlar tarafından görülmeyi tercih etmez ki? Buna katlanmaktansa binlerce
kez ölmeyi yeğlerdi.Ya da tehlike anında kim sevgilisini terkeder ya da onu yüzüstü bırakırdı? En gerçek korkak,böyle bir zamanda,cesurla eşit, ilham verici bir kahra-man olur. Aşk ona ilham verecekti. Homeros'un da dediği gibi, tanrıların bazı kahramanların ruhlarına üflediği o cesaret,âşığın içine kendi doğasından Aşk’ı katmış olur.Aşk erkeklerin sevdikleri için ölmeye cesaret etmesini sağlar.Yalnız aşk ve erkekler kadar kadınlar da.
Sokrates’in Savunması~AlıntıAlıntı
Ve şu ölüm sizlerin düşündüğü gibi hiç de o kadar kötü bir şey değilmiş meğer.Çünkü tüm bunları yaşarken ne gördüm ne de işittim.İşte kanıtım budur. Bir yerde ölümün iyilikle alakalı bir umut barındırdığının farkına varabiliriz.Ölümün ancak şu iki durumdan birisi olabilir.Biri ölmüş olanın artık var olmadığı bir yokluk;ikincisi ise ruhun bu diyardan başka bir diyara göçmesidir.Hayâsız bir uykuda olan ölünün adına ne güzel bir şey olurdu bu.Hayâsızca uyumanın enderliğine bir bakın,ister sıradan olsun isterse yüce bir kral.Bu herkes için ender bir durumdur.Bir bakın hayatınıza,hayâsızca uyuduğunuz günlerin nadideliğine.Şayet ölümün vadettiği düş buysa,kazançların en büyüğüdür.Sonsuza kadar geçirilen tek bir gece… Ya da ikinci durumu düşleyin;orada ölmüş olanların göçtüğü bir diyar.Bu bahşediş,yaşam boyunca elde edilebileceklerin en yücesi değil midir yüce yargıçlar?