“Büyük Rus yazar Tolstoy’a göre, insan ıstırabının en zalim şekillerinden biri, her gün aynı manzarayla karşılaşmaktır. Aynı yüzler, aynı sözler, aynı düşünceler ve hep anlamsız, boş sohbetler… Konuşanlar, bunun olması gerektiği gibi olduğuna tamamen inanırlar ve yaşamlarını bu şekilde, ölüm gelene kadar sürdürürler. Ama sen, bunu ne kabul edebilir ne de buna uyum sağlayabilirsin. İşte cehennem dediğin tam da budur!”
✒️… Tolstoy || 📚… Peder Serge
Le Monde Littéraire
bir kuş olsam
Bir kuş olsam, baharın gelişine sarılsam şarkılarımla,
Yazları göklerde, denizlerin mavisinde hafifçe süzülsem.
Mutluluktan uçuverecek olsam, beklemesem yarınları,
Başka diyarlara varsam, yüreğimdeki sevgiyle orada kalsam.
Belki bir çiçeğin yaprağına bırakırım içimdeki özlemi,
Belki bir rüzgarla savururum, bilinmeyen diyarlara.
Bir kuş olsam, Didem’in ellerinden uçsam,
Kendi gökyüzümde bir şiir olsam.
Ruhumun evi gökkubbe olsa, bulutların arasında,
İnsanlara umut olsam, her sabah doğan güneş gibi,
herkesin yüreğine bir parça ışık bırakıp gitsem.
Bir kuş olsam, adım umut olsa.
Berfin
BerfinKitaplarım var, dosttan çok. En iyi dost, kitap değil midir zaten?
Okursun, bırakırsın, geri döndüğünde aynı yerde bekler seni,
Sayfalar hep oradadır, sen onları terk etsen de, onlar seni terk etmez.
Ama ya insanlar? Unuttular mı bir kez, geri dönmezler bir daha.
İnsanlar bencildir, soğuk bir rüzgar gibi savurur seni.
Kitaplar ise sabırlıdır, her defasında aynı sıcaklıkla kucaklar.
Bir kitabın cümlelerinde saklanırım bazen,
Çünkü insanın unuttuğu yerde, kitap hatırlar beni.
Berfin
Berfin