Berfin Kılıç
@Berf_delen
Ruhun şarkı söylerse hayat seni mutlaka dansa kaldırır.
3 okur puanı
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
Güneş ayçiçeğin sırtına vuruyor cılız gövdesini yakıyordu. Toprak geceden kalan yağmurun ıslaklıği ile onu biraz rahatlatıyordu,yeni uyanan ayçicekleri güneşe yüzünü dönmüş etrafa göz gezdiriyor hâlâ uyanmamış olanlara sesleniyorlardı. Seslendi ayçiceği bizimkine "Hey sen, kalk artık şu mükemmel güneşe de bak !" Aslında çoktan uyanmış olan ayçiceği sadece güneşi görmek istemiyordu. "Ben böyle iyiyim."dedi ayçiceği cılız ve zar zor duyulan sesiyle -seslenen ayçiceği yakında olmasaydı muhtemelen duyamayacaktı-
"Şu sesine de bak çok zayıfsın, sebebi belli oldu."dedi küçumser bir tavırla.Hiç ses çıkarmadı ayçiçeği, kafasını öne eğmekle yetindi. Bahçıvanın anlattığı masalları dün gece uzun uzun dinlemişti.Ayçiceği bahçıvanı çok severdi küçükken en çok onunla sohbet ederdi. Bütün herkes uyanmadan önce kalkardı ayçiceği bahçivanla konuşabilmek için.Çok isterdi bir kere olsun ayaklanabilsin ve özgürce her yere gidebilsin,bahçıvanı görebilsin,bu yüzden çok kıskanırdı kuşları. Sabahları gökyüzünü seyreder iki kanadını semaya açmış uçanları hayranlıkla izlerdi.Ve geceyi beklerdi gözünü aralayarak ,ne de olsa gece gelecek diye düşünürdü. "Her zaman ki gibi durgunsun"dedi yan tarafından gelen uzak bir ses. Bu sarı ayçiceğiydi -evet,elbette bütün ayçiçekleri sarıydı ancak bu ayçiceğinin parlak güneş sarısı yaprakları vardı-
"Bunu bir iltifat olarak mı kabul etmeliyim?" diye sordu ayçiceği,şimdi gülümsüyordu. "Bence kabul etmelisin. Hava kararıyor ama sen kimseyle konuşmuyorsun, birazdan herkes uyumaya başlar." yaprakları serin rüzgarda sallanıyordu. "Benim için henüz uyuma vakti gelmedi"dedi ayçiceği. "Bu yeni yetmenlerin saçma sapan edindikleri adetlere de bak !" dedi buranın en yaşlısı olan yaşlı ayçiçeği hem gövdesinin ağrımasıyla acı çekiyordu, hem de kararan güneşe son
Reklam
Yeşili Sevmek1000Kitap
Merhaba sevgili okurlar baştan uyarı geçeyim kitap hakkında bazı bahsi geçecek yerler azıcık spoiler olabilir. Bazı detayları öğrensem sıkıntı olmaz diyorsanız okuyabilirsiniz.
Bu kitabı kitapçıda ilk gördüğümde kurgusuna dair daha farklı fikirlerim vardı. Hikaye Gül ve Nart adında iki gencin etrafında dönüyor. Gül karakterimizin herkesten saklamaya çalıştığı ve bir noktada kapana kısıldığı bir sırrı var. Arkadaşlarından, ailesinden sakladığı bir sır. Nart, Gül'ün sakladığı sırrını öğreniyor ve ona yardım etmek istiyor. Ancak Gül'ün yaşadığı psikolojik şiddet vb. şeylerin arkadaşları tarafından farkedilmemesi beni biraz rahatsız etti. Gül'ün arkadaşlarıyla veya grubunun birbirine olan bağları bana pek derin gelmedi. Kitabın içinde bir akış var, olaylar süregeliyor, sahneler atlıyor ancak karakterlerimiz arasında içten bir bağ göremiyoruz. Nart karakterini başta sevsem de kitabın sonlarına doğru gereksiz yükselişleri bence gereksizdi ve aynı şekilde kitabın akışının devam etmesi için hiçbir şey olmamış gibi iki sayfa sonra aynı olaylar devam etmesi de öyle. Gül yani Nart'ın deyimiyle Yeşil'in de altı doldurulmayan düşünceleri ve davranışları olduğunu düşünüyorum. Karakterimiz o kadar tutarsızlık yapıyor ki onun duygu durumuna yetişmeye çalışırken zorlandım ve yoruldum. Bütün sırrın ortaya çıkması için Gül'ün attığı mesajlar bence kurguya göre yetersiz nedenlerdi. Karakterler çok çabuk ikna oldular ve sır çözüldü bir anda. Nart'ın çocukluğunda yaşadığı olayların sonra birkaç sayfada anlatılması da hikayeye pek bir derinlik veremedi. Kitabın ortalarında bununla ilgili daha fazla ima veya olay görseydik Nart'ı daha iyi anlayabilirdik gibi hissediyorum.
Düşüncelerimi okuduğunuz için teşekkür ederim. Bu kitabı yazın okudum, aslında kurgusunun geliştirilmesi ve mantık