Oblomov içini çekti:
- Ah bu hayat, dedi.
- Nesi varmış bu hayatın?
- İnsana rahat vermiyor, başını derde sokuyor.
Ne olur şöyle yatıp uyuyabilsem... Hiç kalkmadan...
Tolstoy'un ölmeden önceki konuşması.
İnsanlar acıyla büyür. Yaşam, bedende değil ruhtadır. Ölüm yalnızca bedenden kurtuluştur. Zihninizde neyin bedensel olmadığını ayıklayın.
