İnsan okudukça oblomovlaşıyor, çevresindeki oblomovları fark ediyor.
Kitap yaşamanın amacını sorgulayan ve buna hiçbir şey cevabını veren oblomovun hiçbir şey yapmadan çürüyen hayatının bir bölümünü anlatıyor.
Gonçarov'un akıcı dili sayesinde bir çırpıda okuyorsunuz kitabı.
Goncarov bize şey mi demek istiyor acaba, bir hiç gibi yaşarsanız; malınızı mülkünüzü, aşkınızı, dostlarınızı kaybedersiniz ve bir hiç olursunuz. Tabi bunlarsız insan bir hiç mi oluyor tartışılır.
Bence Goncarova göre (yada bana) yaşamanın amacı yaşamaktır ve kitapta ki her karakter yaşamayı başka şekilde tanımlar bize. Yani yaşamanın amacı yaşamaktır ve bu kişiden kişiye göre değişir.