Dışımızda bir sonsuzluk olduğu gibi içimizde de bir sonsuzluk yok mu? Bu iki sonsuzluk (ne kadar ürkütücü bir ikili) birbiriyle örtüşüyor mu? İkinci sonsuzluğun adeta birincinin altında yattığı söylenemez mi?
Mücadele edelim. Mücadele edelim ama ayırt etmesini bilelim. Gerçeğin özü asla aşırıya kaçmamaktır. Abartmaya ne gerek var? Yok edilmesi gereken ve aydınlatılıp izlenmesi gereken şeyler vardır. İyi niyetli, ciddi ve özenli bir gözlem yapabilmek, ne büyük bir güçtür! Işığın yettiği yere alev taşımayalım.
Bazı şeylerin unutulması, yeni şeylerin öğrenilmesi koşuluyla gereklidir. İnsan beyninde boşluğa yer yoktur. Bazı yıkımların gerçekleşmesi hayırlıdır ama yerine yenilerin inşa edilmesi koşuluyla.