mete han

106
Biz, harcarız hayatımızı, talih yanımızdan geçer gider.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Sen hiç üzülme, Miron. Belki her şey yoluna girer…”
Sayfa 99·Kitabı okudu
Yolların ayrıldığı noktada duruyordu hep: İki güç arasında direnip ikisini de kabullenmiyordu. O yüzden derin, üstü kapanmak bilmeyen bir çaresizlik, bıkkınlık doğmuştu içinde.
Sayfa 95·Kitabı okudu
Miron’da iki güç üste çıkmak için çarpışıyordu. Cevval kanı başkaldırıyor, onu çalışmaya, toprağını ekmeye, sundurmalarını dikmeye, çiftlik araçlarını onarmaya, para kazanmaya iteliyordu. Ama bir düşünce gelip gelip gönlünü karartmaktaydı: Zengin olacaktın da n’olacaktı? Yıkılıp gidecekti her şey. Umursamazlık, sonunda her şeyi o ölümcül çirkefine buladı. Artık nasırlı elleri çekici, el testeresini eskisi gibi kavramıyordu. Tembel ve bitkindi o eller, dizlerinin üstünde. Vaktinden önce yaşlandı Miron. Topraktan bile tiksinir oldu.
Sayfa 92·Kitabı okudu
Kazağın zenginiyle el sıkışırken, öbür elinde bıçağını hazır tutacaksın
Sayfa 90·Kitabı okudu