Yeterince sağlıklı olmayan ebeveynler, bazen iyilik yaptığını düşünerek çocuğa farkında olmadan kendi istediğini dayatır. Çocuk için en iyi yolun kendi seçtiği yol olduğunu vurgular. Çocuk kendi olmak istediği zaman da sevgisini, ilgisini geri çeker. Bu dayatmalara maruz kalan çocuk da korunmak, sevilmek ve saygı görmek için kendisini ebeveynini memnun etmek zorundaymış gibi hisseder. Bu erken yaşlarda oluştuğu için, bu kalıbın oluşumunu unutur, anne ya da baba da kendilerinin en doğrusunu yaptıklarını düşündüğünden kendilerini sorgulamazlar. Çocuk büyüdükçe bu dayatmaları kendi tercihi zanneder, kendisine hiç uygun olmasa bile.