En kötüsü, hayır demeyi öğrenemedim. Yemeğe kal, dediler; kaldım… Oysa, kalınmaz. Onlar biraz ısrar ederler, sen biraz nazlanırsın. Sonunda kalkıp gidilir. Her söylenileni ciddiye almak yok mu, şu sözünün eri olmak yok mu, bitirdi, yıktı beni…
Oğuz Atay/ Tutunamayanlar
Cahit Zarifoğlu'nun 40 yıl önce yazdığı bir bayram tebriği: "Büyüklerin ellerinden
küçüklerin gözlerinden
Suriye'nin toprağından,
Bosna'nın bayrağından,
Ebu Zer'in yalnızlığından,
Bilal-i Habeşi'nin ilk ezanından,
Tarık bin Ziyad'ın kılıcından, Gazze'nin gözyaşından öpüyoruz.
