Gerçekten çok güzel. Baştaki hikaye okumaya başlanınca biraz tahmin edilip sıradanlık gibi gelse de sonda anlatılan hikaye ve vurgucu sonla kitabın bitmesi çok hoşuma gitti. Kitabın en başında kısa kısa sevgiden ve kardeşlikten bahsedilen sözlerin ne anlama geldiğini kitabı okuyup sayfaları çevirdikçe daha iyi anladım. İçindeki ufak tefek gibi gözüken ama fazla vurgucu, doğru ve hayata bakış açımızın bu şekilde olduğu ya da olması gerektiğini gösteren güzel cümleler vardı. Genel anlamıyla bir çırpıda bitirilebilecek bir kitap.
Kendi kendime, adam, bir yıl sonrası için hazırlık yapıyor ama akşam olmadan öleceğini bilmiyor, diye düşündüm. Ve Tanrının ikinci dersini hatırladım: İnsana verilmeyen şeyi öğren.
İnsanın içinde neyin olduğunu zaten öğrenmiştim. O zaman insana neyin verilmediğini de öğrendim. İnsana kendi ihtiyaçlarının ne olduğu bilgisi verilmemişti.