Hayvanlarla hiç anlaşamam , konuşmaya başlamamış çocuklarla da öyle. Sanki ruhları dilsizdir. Onlardan nefret etmem , ama onlarla pazarlık etmeyi öğrenemediğimden varlıklarına da katlanamam.
Kendime göre bir ahlâk anlayışım vardı.Asla ne grup halindeki cümbüşlere katılmış ,ne de alenen biriyle birlikte yaşamıştım,ne sırları paylaşmış,ne de bedenin ya da ruhun yaşadığı bir serüveni başkalarına anlatmıştım, çünkü daha gençliğimden beri bu ikisininde cezasız kalmadığının farkındaydım.