Hayattaki en huzur verici şey,önemsiz projeler yapmaktı. Çünkü işlerin onemi artınca,verdikleri aci da büyüyordu. Bunu sadece annem değil hepimiz öğrenmiştik. Sıradanlıktan geçiyordu kurtuluşumuz.
Sadece insanın kendine acı çektirmesi,başkalarının ona cektirmesinden biraz daha iyi bir duygu veriyordu.Kimse bakire bir hayatla ölmeyecekti. Bari en az tecavüze ugrayanlar olalım istedik.