Heathcliff

Meğer ben ne kadar boş şeylere ağlamışım; Kalbim hakikat diye bir ihtimale tapmış. Ne manasız şeylere meğer bel bağlamışım; Meğer benim peşinde koştuklarım serapmış... Kimsede bulumadım menfaatsız bir yürek; Kadınlar bana yalnız soğuk bir deri verdi. Bir kardeş sevgisini uzattığım her erkek, Çamurladıktan sonra kalbimi geri verdi... Anladım insanlardan geldiğini kederin; Uzak, herkesten uzak bir hayat süreceğim. Benim bu inzivama taarruz edenlerin, Yüzüne hakaretle, kinle tüküreceğim!..

Reklam

Heathcliff

Yapyalnızım... Etrafımda yok senden bir iz... Odam sessiz... Dışarlarda yağan kar sessiz..

Heathcliff

Bu karanlık, bu uzun kış gecelerinde... Soğuk, buzdan bir perdeyle süslerken camı, Dolaşırken birçok siyah gölge odamı, Damarımda kurşunlaşıp donarken kanım; Yine seni düşünmekle geçer zamanım... Bu kimsesiz... Bu mahzun kış gecelerinde...

Takip Önerileri

Heathcliff

Ne kadar boşmuş hayat. İşte, bana birkaç hat İhtiyarladın! diyor...

Heathcliff

Bir sel gibi ömrümüz, Akarak gece, gündüz Kazmış bu çukurları...