“Kendi yolundan geri dönen, utancı da yaşar. “
Sayfa 461 - Toprak — Bekleyiş
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ayın parlak küresi bile, güneşin ateşi bile ruhta beslenir, ruhtur dünyanın bütün uzuvlarının içinden akıp giden, onlara varlık kazandıran, onları birleştiren ruh — (…)
Sayfa 407 - Toprak — Bekleyiş
Zaman, Augustus... Çok esrarlı bir şekilde zamanın esirleriyiz ve esrarlı bir şekilde akıp gidiyor o... sanki boş bir nehir... sadece yüzeyden ibaret bir nehir ve bizler onun ne yönünü ne de derinliğini bilmekteyiz... ama buna rağmen onun çemberi kapanmak zorunda. “
Sayfa 398 - Toprak — Bekleyiş
“Aşk her zaman kendi sınırlarını delip geçer.”
“Aşk her zaman kendi sınırlarını delip geçer.” — “Senin aşkın da yaptı mı bunu, Plotia? Ah,evet, söyle yaptı mı? ”Yaptı ve hala da yapmakta; zira her kim ki sever, o artık kendi sınırlarının ötesindedir. — “Ah Plotia!”
“Hissediyor musun beni? Ben seni severek çok fazla hissediyorum.” — “Plotia, seni yakından hissediyorum, seni biliyorum.” — “Evet, Vergilius, evet.” Ve birbirine karışmıştı bedenlerinin sınırları, birbirine akmıştı ruhlarının sınırları, gittikçe büyüyerek sınırların ötesine geçerek, bilerek ve bilinmiş olarak.
Sayfa 395 - Toprak — Bekleyiş; Plotia
“Ölüm bir hiçtir; ondan söz etmek gereksiz.”
“Sen çok ölüm gördün, Octavian; belki de bundan dolayı hayat hakkında herkesin bildiğinden fazlasını bilmektesin.“
“Belki de çok fazla ölüm gördüm ama şu da bir hakikat ki, dostum, hayat da ölüm kadar önemsizdir; sadece ölüme götüren bir yol, ve aslında ikisi de birer hiç. “
Sayfa 367 - Toprak — Bekleyiş;