Hep düşlediğinin aksine yalnızlık çekip gittiğinde değil, kaldığında karşılayacak onu -soysuz bir yalnızlık. Geçmişi didikleyip duracak o soysuz durakta, oyalanmak için, zaman geçsin diye; pişmanlık bile duymayacak, soluk alamayacak, kaçamayacak.
"Travma insanı güçlendirmez.
İnsanı hayatta tutar, bedelini gizleyerek.
Sinir sistemini sürekli alarmda bırakır.
Sindirim bozulur, beden yorulur, zihin asla tam olarak dinlenemez.
Kişi güçlü görünür ama aslında gevşemeyi unutmuştur.
“Travma seni güçlendirdi” demek,
bu hayatta kalışın kaç uykusuz geceye,
kaç bastırılmış duyguya,
kaç yarım ilişkiye mal olduğunu görmezden gelmektir.
Bu güç değil.
Bu, bedeni ve ruhu pahasına ayakta kalmaktır."