Büşra

Büşra
@Besteeemsu
İnsanların çoğu yaşanmamış bir hayattan ölüyor.
Acının hayatımıza girmemesi mümkün değildir: Belki, zaman zaman, fiziksel acının, beden acısının çehresini keşfetmediğimiz olur, ama hayatımızın hiç olmazsa bazı zamanlarında, sonsuz başkalaşımıyla ruh acısı bize yabancı kalmayacaktır.
Reklam
eğer ruh sevmekten vazgeçerse, daha bu dünyada bile hemen hemen cehenneme denk düşen bir yere inmiş olur.
Yalnızlık depresyonun sonucu olabileceği gibi, depresyonun nedeni de olabilmektedir ve bunların ikisinin arasında gizemli bir döngü vardır.
Kalbim boğazıma düğümlenmiş gibi: Hani koşmuşum gibi. Bu şekilde yaşamak bana olanaksız gibi geliyor. Umutsuzum. Kendimi hâlâ kaygı ve umutsuzluğa hapsolmuş hissediyorum. Bu durumu aşamadığım için kendimi suçlu hissediyorum. Robot gibi yaşıyorum.
Yalnızlığa dönüşen acı ve acıyla dolan yalnızlık, beraberinde dur durak bilmeyen kaygı ve umutsuzluk çağlayanlarını sürükleyiverir;
Reklam