Büşra
@Besteeemsu
İnsanların çoğu yaşanmamış bir hayattan ölüyor.
1258 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sessizlik olmadan yalnızlık yoktur, sessizlik susmak, ama aynı zamanda da dinlemek demektir.
Yalnız başına ölünür; ama sevilen kişi öldüğünde de yalnız kalınır.
Çölde ya da kendi evimizde,
bir manastır hücresinde ya da bir dağın tepesinde yalnız bulunsak da, dayanışmaya ve iç diyaloğa, bizi kendi bireyselliğimizin
ve kendi "ben"imizin sınırlarının ötesine taşıyan aşkınlığa açıksak eğer, ruhumuz yalnız olmanın kızgın dikenleri tarafından
sızlatılmayabilecektir.
"Tehdit ve dehşet günden güne artıyor. Sığınacak bir yer sağlayan karanlık bir duvar misali duaya sığınıyorum, bir manastır
hücresindeymişçesine duaya kapatıyorum kendimi, duadan daha "kendim de", daha yoğunlaşmış ve güçlü çıkıyorum. Duanın kapalı hücresine kapanmak benim için gün geçtikçe daha büyük ve daha nesnel bir gerçeklik halini alıyor."
Yalnız olduğumuzda, tecrit edildiğimizde,
en ıssız yerlerde bile olsak, sonsuzluk metaforu olan umudun kayan yıldızını görmemiz mümkündür, ne var ki bu yıldızın loş izini seçebilmek herkesin yapabildiği bir şey değildir.