Yaşayanlarda bulamadığım boşluğumu genç bir ölünün kalbinde diriltmeye meyletmek... Doğrusu bu meyil, rızaya uygun mudur bilemedim ama bu meyil, ademoğlunu rıza peşinde koşturur gibi. Çiçekler gibi solmaya başlayacaktı umudum, ya çiçeklerden vazgeçmek gerekecek ya mezardan.
Ölü, çiçekten anlar mıydı ki muktedir olup yeşertsin bir kalbi? Ruhumu boğan o kelimeyi bulup çıkarmalıydım, dudaklarımdan. Ya da hiç yeltenmemeliydim. Ama anladım, artık açılması gereken kapı da benim, aşılması gereken eşik de...
Vardığım Yer Çıktığım Yola Tabi Değildi
- Şehriban Yalap