Bunlar için, bir İsa öncesi filozofun ölüm hakkında söylediği sözü ilke edinmişti: "Ben varken hüzün ve yenilmişlik olmayacak: hüzün ve yenilmişlik gelince de ben olmayacağım.Bana ne onlardan."
Pişman olmak istemiyordu. Hiç istemezdi bunu: Aslını, astarını ve gerçek sebeplerini doğru dürüst anlayamadığı gururunun en tiksindiği şeydi pişmanlık. insanın kendi kendisiyle çelişmesinin, hatta, düpedüz kendini inkarın en küçültücüsü sayardı pişmanlığı.