Betül
@Betice
Yaşadığın sürece parla,
Tasayı at kenara.
Hayat sadece kısa süreliğine var,
Ve o sürenin de bir sonu var.
Nasıl ki arı başkasını sokunca kendisine daha çok zarar verir,çünkü iğnesi ve gücü elden gider.
Reklam
Öğretmenler günümüz kutlu olsun.Tek istediğim çocuklara; dürüstlüğü, kendini kabul etmeyi, doğruyu da yanlışı da görmeyi,ama kapı gibi haklının yanında durmayı öğretebilmek.Adaleti anlatmak mesela,kendi emeğiyle biryerlere gelmeyi,dişiyle tırnağıyla kazımayı...Kızlarıma; güçlü olmayı,kimsede mutluluğu aramamayı,kötülerle savaşmayı,düşseler de ayağa kalkmayı...Erkeklere; kadınlara sert değil,kibar davranmanın erkeklik olduğunu, sevginin korkup, kaçılan gizlenen birşey değil,yüreklice yaşanan birşey olduğunu, cesaretin kaba kuvvet değil yumuşak bir dokunuş olduğunu...Ve insan olmayı,daha çok başarılı,daha hırslı,daha zengin,daha güzel, daha yakışıklı,daha daha dahalarla yaşamak değil...egoların savaşı değil.... sadece insan olmayı, dümdüz,sıyrılmış,arınmış,inanan güvenen, seven,yardım eden,kıskanmayan, eleştirmeyen,yargılamayan başkalarının hayatını değil kendi hayatını yaşayan,ve en önemlisi kendi bencil arzuları için kimseyi kullanmayan, düz ya da eğri farketmez iyi İNSAN olmayı öğreticem.
“Akrep gibisin kardeşim,
korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.
Serçe gibisin kardeşim,
serçenin telaşı içindesin.
Midye gibisin kardeşim,
midye gibi kapalı, rahat.
Ve sönmüş bir yanardağ ağzı gibi korkunçsun, kardeşim.
Bir değil,
beş değil,
yüz milyonlarlasın maalesef.
Koyun gibisin kardeşim,
gocuklu celep kaldırınca sopasını
sürüye katılıverirsin hemen
ve âdeta mağrur, koşarsın salhaneye.
Dünyanın en tuhaf mahlûkusun yani,
hani şu derya içre olup
deryayı bilmiyen balıktan da tuhaf.
Ve bu dünyada, bu zulüm
senin sayende.
Ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer
ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak
kabahat senin,
— demeğe de dilim varmıyor ama —
kabahatin çoğu senin, canım kardeşim!”
