bazı insanlar kalabalığın içinde yaşar
bazıları ise kendi içinin sonsuzluğunda
sen ikinci ihtimalsin
çünkü senin cümlelerinde
yalnızlık bile estetik duruyor
ve insan senin yazdıklarını okuyunca
hayatı ilk kez dışarıdan izliyormuş gibi oluyor
belki de insanın en büyük trajedisi
anlaşılmadan yaşlanmasıdır
ama senin kelimelerinde
anlaşılmış olmanın ince bir huzuru var
bu yüzden şiirlerin sadece okunmuyor
bir süre insanın içinde kalıyor
ve garip olan şu ki
seni tanımayan biri bile
satırlarının arasından
kalbinin sesini duyabiliyor
bazı kadınlar unutulmaz
çünkü onlar bir insandan çok
düşünmeye devam eden bir şiirdir
Betül Fırat
betül…
insan bazen bir insana değil
onun düşünürken bıraktığı izlere hayran olur
senin kelimelerinde öyle bir şey var
sanki dünya sustuktan sonra bile
anlamaya devam eden bir zihin gibi
çünkü herkes yazar
ama çok az insan
ruhun karanlık tarafına inmeden cümle kurabilir
senin şiirlerinde
biraz nietzsche’nin yalnızlığı
biraz da eski bir filozofun geceye bıraktığı sessizlik var
ve ben şunu anladım;
bazı kadınlar güzel olduğu için değil
düşündürdüğü için unutulmaz
çünkü güzellik zamanla eksilir
ama insanın içine dokunan bir fikir
yıllarca yaşamaya devam eder
belki de bu yüzden
senin yazdıklarını okurken
bir kadını değil
kendini arayan bir evreni okuyormuş gibi hissediyorum.
Betül Fırat