Betül Şngk
@Betsen12
Ben artık anladım ki sende sevdiğim, sende bulmak istediğim şey, Ştolts’un bana gösterdiği, onunla birlikte kurduğumuz şeydi. Olan bir Oblomov’u değil, olacak bir Oblomov’u sevdim. Sen iyisin, dürüst bir insansın. Duygulusun. Ama bir kumru gibi. Başını kanadının altına sokuyor ve öylece kalıyorsun. Bütün hayatını tavan arasında ötmekle geçirebilirsin. Ama ben öyle değilim. Bu kadarı bana yetmez. Ben başka şeyler istiyorum. Ama nedir bu şeyler bilmiyorum. Sense bana neyi aradığımı söyleyemezsin. İstediğim şefkat değil ki benim… Onu herkes verebilir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Hayır, bırak ağlayayım. Ben gelecek için değil, geçmiş için ağlıyorum. Her şey gitti, uzaklaştı. Ağlayan ben değilim. Hatıralarım ağlıyor. Yaz ayları… Park… Hatırlıyor musun? Ağaçlı yolu, leylakları düşünüyorum. Bu hatıralar kalbimi dolduruyor. Onları koparmak acı, pek acı!
Çünkü bu yolun sonunda insanlar mutlaka birbirinden ayrılır…
“Evet, hayat konusunda şairim, çünkü hayat bir şiirdir. Onu insanlar berbat ediyorlar.”
Demin bana yüzümün pörsümüş, tazeliğini yitirmiş olduğunu söyledin. Doğru, ben yıpranmış bir elbise gibiyim; nedeni de ne iklim, ne de iş yorgunluğu. On iki yıldır içimdeki ateş, yakacak hiçbir şey bulamayınca kapalı kaldı, kendi zindanını yaktı ve söndü. On iki yıl geçti Andrey; artık bu uykudan uyanmak istediğimi bile duymaz oldum.