Tırpanları memnun etmek için insanların ellerinden geleni yapmalarına şaşmamak gerekirdi. Korkun gölgesindeki umut, dünyanın en güçlü motivasyon kaynağıydı.
“Iris,” dedi Roman, “sen sevilmeye layıksın. Bu karanlıkta bile mutlu olmaya layıksın. Ayrıca merak ediyorsan söyleyeyim… Sen gitmemi istemediğin sürece hiçbir yere gitmeyeceğim, hatta o zaman bile benimle pazarlık yapman gerekecek.”
“Sana bir şey söylemem lazım’” dedi Roman, başparmağıyla Iris’in elini okşayarak. “Geçen gün buraya sırf seni gölgede bırakmak için geldiğimden bahsettin. Ama bunun gerçekle alakası yok. Seninle olmak için nişanımı attım, işimi bıraktım ve altı yüz kilometre yol katetip savaşta tahrip olmuş bir yere geldim Iris.”