Meira'dan koptuğum vakit ciddi bir yoksunluk çekiyordum sanki,bütün hislerim sönüyor,renklerim soluklaşıyor ve bir daha onu görene kadar da hiçbir canlılık belirtisi gösteremiyordum.Buna rağmen ondan bir gün daha kopmak zorunda kalarak arkamı döndüm ama çıkmadan önce son defa baktım ona,hayatıma renk veren ve uğruna aşamayacağım dağ olmayan kadındı Meira.Bugün de olduğu gibi,bin defa da yenilsem yeniden kalkacak ve yılmayacaktım,o darbeleri bana vuran Meira bile olsa...