Ey, mihnetli günlerinde bana sükun ve teselli veren yerler, sizlere elveda! Ey, aşkımın bütün acılarını satırları arasında saklayan vefakar defter! Sana da ebediyen elveda!
İnsan gereksiz sorumluluklar üstlenerek ve haliyle yersiz korkular altına girerek manevi ve psikolojik hastalıklara tutunmuştur. Hakiki vazifesi olan kulluğu bir kenara bırakıp narin kalbiyle, şahsi kuvvetiyle kaldırması mümkün olmayan ağır rububiyet işlerinin altına girmiştir. Böylece yaşamın kontrolü kendisinde olmadığından rahat edemez ileriye dönük her şey garantisini altına alamadığı için de huzur bulamaz vaziyete gelmiştir.