Hayatımın içinde ya da dışında gelişen her şeye tepki vermeyi bırakalı uzun zaman olmuştu. Yine uyuyamamıştım. Olmamıştı. Uykuyu arkamda bırakmıştım ve ondan öylesine uzaklaşmıştım ki, artık arkama dönüp baktığımda, onu orada öylece, kolunun altında yastık tutan küçük bir kız çocuğu gibi bıraktığım yeri bile göremiyordum.
Binnur Şafak Nigiz