insanın en savunmasız hâliyle bile nasıl direnebileceğini gösteren bir hayatta kalma manifestosudur. Wladyslaw Szpilman’ın hikâyesi, sadece bir savaşın değil, insanlığın vicdanının da kaydını tutar. Her satırda, bir piyanonun tuşlarına dokunur gibi umutla korku arasında gidip gelirsin; çünkü bu kitapta müzik, ölüm sessizliğine karşı yükselen bir çığlıktır. Harabeler arasında bir nota bile hayata tutunmak için yeterlidir