Yazar:
Wladyslaw Szpilman
Çevirmen:
Ülker İnce
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 22 dk.
Sayfa Sayısı:
260
Basım Tarihi:
2021
Yayınevi:
Koridor Yayıncılık
Orijinal Adı:
The Pianist
ISBN:
9786257781497
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·260 syf.·
2024 14. kitabı
Nazi partisinin uyguladığı politikalardan etkilenenlerden bir yahudiyi değil ölen 6 milyon insanın dramlarını, acılarını, hüzünlerini, açlıklarını, sefaletlerini hissedeceksiniz. 197 sayfaya hayatınızın ne kadarını sığdırabilisiniz ki? İnsanlık dışı yaşananları okudukça gözleriniz dolacak. Çaresizlik ve açlık içinde müzik aşkıyla hayata tutunmaya çalışan Wladyslaw Szpılman.
Kesinlikle okuyun ve tavsiye edin diyorum.
Piyano tuşlarındaki dram.Podcast
Polonyalı bir Yahudi olan Wladyslaw Szpilman 2. Dünya Savaşında nazi almanyasının Polonya'yı işgal edince yaşanan zulmü, hayatta kalma mücadelesini sayfalara yazmış ve ortaya piyanist eseri çıkmıştır.
"Yalnızdım: sadece tek bir binada hatta kentin tek bir bölgesinde yalnız kalmış değildim, koca bir kentte yalnızdım."
İşte bu sözler yazarın bütün dramını yaşadıkları anlatmaya yetiyor.
Zulmün hiçbir şeklini ve ırk ayırt etmeden her türlüsünün karşısındayız. Bugün Filistinlilerin uğradığı zulmü dün yahudiler uğruyordu. 
Fyodor Dostoyevski insanlığa "İnsanoğlu denen aşağılık yaratık." diye bahseder 
Suç ve Ceza eserinde.
Güzel bir film uyarlaması da olan eser 
Garp Cephesinde Yeni Bir Şey Yok eseri ile beraber 2 ayrı dünya savaşı, 2 ayrı kitap, 2 ayrı film ama ortak acılar olarak bir podcast hazırladım devamını orada bulabilirsiniz. Yoruma bırakıyorum :)
Wladyslaw Szpilman 2. Dünya Savaşında nazi almanyasının Polonya'yı işgal edince yaşanan zulmü, hayatta kalma mücadelesini sayfalara yazmış ve ortaya piyanist eseri çıkmıştır.
"Yalnızdım: sadece tek bir binada hatta kentin tek bir bölgesinde yalnız kalmış değildim, koca bir kentte yalnızdım."
İşte bu sözler yazarın bütün dramını yaşadıkları anlatmaya yetiyor.
Zulmün hiçbir şeklini ve ırk ayırt etmeden her türlüsünün karşısındayız. Bugün Filistinlilerin uğradığı zulmü dün yahudiler uğruyordu. Fyodor Dostoyevski insanlığa "İnsanoğlu denen aşağılık yaratık." diye bahseder Suç ve Ceza eserinde.
Güzel bir film uyarlaması da olan eser Garp Cephesinde Yeni Bir Şey Yok eseri ile beraber 2 ayrı dünya savaşı, 2 ayrı kitap, 2 ayrı film ama ortak acılar olarak bir podcast hazırladım devamını orada bulabilirsiniz. Yoruma bırakıyorum :)Piyanist - W. SZPILMAN /Hayatta kalmanın sıra dışı öyküsü!Edebiyat
"Yalnızdım: Sadece tek bir binada hatta kentin tek bir bölgesinde yalnız kalmış değildim, koca bir kentte yalnızdım."
Piyanist: Bir kitap
Piyanist: Bir film
Piyanist: Hangi haliyle bilirseniz bilin bir acının romanı. Kitabın tanıtımında "1939-1945 yılları arasında Varşova'da hayatta kalmayı başarmış bir adamın sıra dışı öyküsü," yazsa da aslında o adamın merkezinde yok edilmeye çalışılan bir kitlenin öyküsü!
Kurbanlık koyun gibi koluna beyaz bant takılıp gezdirilenlerin,
Üç yaşında kurşuna dizilenlerin,
Gaz odalarında öldürülenlerin,
İşkencenin her türlüsünü tadanların,
Sırf ırkı nedeniyle canından olanların öyküsü!
Ve tüm bunlar Avrupa'nın orta yerinde oluyor. Medeniyetini öve öve bitiremeyen, diğer kıtaları vahşilikle, barbarlıkla suçlayan Avrupa'nın!
Aliya İzzetbegoviç'in çok sevdiğim bir sözü var: "Bunu hiç unutma evlat. Batı hiçbir zaman medenî olmamıştır ve bugünkü refahı, devam edegelen sömürgeciliği; döktüğü kan, akıttığı gözyaşı ve çektirdiği acılar üzerine kuruludur."
"Bu insanlar Almanlara ne yapmıştı?" (s. 96)
Annelerinin gözü önünde çocuklarını öldürüp bundan zevk duyacak kadar, soylarını kurutmaya gidecek kadar? İnsan insana bunu neden yapardı? Değil miydi ki "bu dünyadaki en büyük ülkü insan sevgisi" Ama olur mu? "İnsanlar iyilikten çok kötülük yapmaya yazgılı." (s. 231)
"Daha birkaç gün önce canlı olarak gördüğümüz dostlar da vardı aralarında, şimdi yıkıntıların altında yatıyorlardı..." (s. 57)
6 Şubat depremi için ne kadar uygun satırlar değil mi?
Hatay'da depremden zarar gören okulda piyano çalan öğretmeni hatırlıyor musunuz?
Aklımıza Piyanist filmindeki o meşhur sahneyi getirmişti. Ve öğretmeni açıklama yapmıştı: "Acımızı notalarla gösterdik."
Acının dili de notası da yoktu oysa. Bazı acılar dilsizdi. Ne kitaplar anlatabiliyordu ne de filmler. Ne kadar
Aliya İzzetbegoviç'in çok sevdiğim bir sözü var: "Bunu hiç unutma evlat. Batı hiçbir zaman medenî olmamıştır ve bugünkü refahı, devam edegelen sömürgeciliği; döktüğü kan, akıttığı gözyaşı ve çektirdiği acılar üzerine kuruludur."
"Bu insanlar Almanlara ne yapmıştı?" (s. 96)
Annelerinin gözü önünde çocuklarını öldürüp bundan zevk duyacak kadar, soylarını kurutmaya gidecek kadar? İnsan insana bunu neden yapardı? Değil miydi ki "bu dünyadaki en büyük ülkü insan sevgisi" Ama olur mu? "İnsanlar iyilikten çok kötülük yapmaya yazgılı." (s. 231)
"Daha birkaç gün önce canlı olarak gördüğümüz dostlar da vardı aralarında, şimdi yıkıntıların altında yatıyorlardı..." (s. 57)
6 Şubat depremi için ne kadar uygun satırlar değil mi?
Hatay'da depremden zarar gören okulda piyano çalan öğretmeni hatırlıyor musunuz?
Aklımıza Piyanist filmindeki o meşhur sahneyi getirmişti. Ve öğretmeni açıklama yapmıştı: "Acımızı notalarla gösterdik."
Acının dili de notası da yoktu oysa. Bazı acılar dilsizdi. Ne kitaplar anlatabiliyordu ne de filmler. Ne kadarAhlaki Değerlerin ÇöküşüEdebiyat
Savaş her ulus için inanılmaz yıkımlar getiren büyük bir kaostan başka bir şey değil. Bunun maddi yıkımı bir yana manevi yok edişi inanılmaz boyutlarda oluyor. İnsanların keyfi için bir anda sokakta yürürken kafanıza kurşun yiyebiliyorsunuz. Ya da çocuklarınızı gözünüz önünde torbalara koyup duvara çarparak öldürebiliyorlar, ahlaki erdemlerin yok sayıldığı, hiçbir dinin vahşiliği engelleyemediği bir durum oluşuyor. Garip yanlarından biri de kendi ataları eziyet görmüş olan Yahudilerin, şiddet oranı aynı olmasa da Filistinlilere de bu şekilde davranmaları. Dünya tarihi ile ilgili olabildiğince birçok eseri okuyarak bilgi edinmeye çalışıyorum, tüm semavi dinlerin aynı doğrultuda insanlar yarattığını görüyorum. Yahudi de Hristiyan da Müslüman da olabildiğince savaşta vahşi oluyor. Şimdi bazı dingiller çıkıp aksini iddia edebilirler de Irak içinde yaşanan Şia-Sünni çarpışmasında iki tarafta birbirinin kafasını kesmişti. Ortak düşman ABD iken, onla savaşmak yerine kendileri ile mezhepsel ya da ırksal farklılıktan ötürü birbirlerini boğazlıyorlardı, yaşlı, kadın çocuk demeden. İnsanların genelinde Ahlaki erdemlerin zerresi kalmamış artık. Kitapla ilgili içerik vermeyeceğim, okumanız da fayda var, ki zaten filmi de çekildi ve birçok alanda ödül aldı. Film hemen hemen kitap ile aynı bilgileri içeriyor, kitap daha fazla ayrıntıya yer veriyor.
Zamanı çokça geri sarıyor 1920'li yıllara İkinci Dünya Savaşına Varşova topraklarına gidiyoruz.Çokça kıyımın yaşandığı Almanların Polonyalılara karşı açtığı savaşın tam ortasında yerimizi alıyoruz.
Savaşı birebir yaşamış olan ve yaşadıklarını kaleme alan yazar baş tacıdır. Çevirmen Ülke İnce' de o derece başarılı. Anlatımı su gibi, hissedilen duygu yüreği titretircesine etkileyiciydi. Var olsunlar...
Klasik savaş, bir avuç toprak ve insanların hırsı için kıyıma uğramış milyonlarca yahudinin yaşadıklarına ortak olmak çok üzücüydü.
Yazarın satırları arasında bahsettiği gibi insanları avlayanları okurken duygulanmamak,öfkelenmemek elde değil. Savaş başladığında ülkede Yahudi sayısı 3,50 milyonken savaş bitimi altı yıl sonrası bu rakam sadece 240 bine düşüyor. Görmezden gelinecek bir rakam değil....
Bu kaosun içerisinde yaşam mücadelesi veren açlıkla sınanan, hastalıklarla boğuşan bir sanat adamı...
Bu sanat adamının yaşam mücadelesini okurken hayran kaldım. Umudu umudum, gücü gücüm oldu. " Yaşam enerjisini ölümden aldı". Bütün olumsuzluklara rağmen hedefine ulaşmış olması bir başarı örneğidir.
Pireyi deve yapıp küçük sorunları çözmekten ziyade dünya başına yıkılmış gibi hisseden canım insanlar sözüm size;
Günlerce tek patates yiyerek ayakta kalmaya çalıştınız mı? Ya da aylarca tek kelime etmeden insan yüzü görmeden hava almadan ufacık bir yerde saklanmak zorunda kaldınız mı? Ya da hastalıklarla mücadele edip defalarca ölümle burun buruna geldiniz mi? Son olarak tüm ailenizi kaybettiniz mi?
O yüzden hep derim, herkesin derdi kendine büyüktür ama başka bireylerin ne yaşadığını bilemeyiz. Herşeyin başı hoşgörü ve sevgidir.
Hep benci değil, biraz da bizci olacağımız güzel günler bizimle olsun.
Sevgiler.
Yazarımız Władysław Szpılman 1939-1945 yılları arası Almanların Polonya'yı işgali sırasında kendi yaşadığı hayatta kalma mücadelesini anlatıyor.
Varşova'da oturan Polonyalı bir Yahudi olarak Almanların yaptığı acımasız soykırımı ,savaşı ,hayat mücadelesini ,gaz odalarını,soykırımı,açlığı,sefilliği,anlamsız bir savaşı bir insan olarak hüzünlerek okuyoruz.
Bir kez daha anlıyoruz ki dini, ırkı ,cinsi ne olursa olsun her insanın ,insanca ,barış içinde yaşama hakkı var. Zorbalık yaparsan ,kendi sonunu getirirsin. Burada Almanların yenilgisi gibi.
Ama hangi taraftan olursan ol,insan gibi insanlar, bugün bile yaptıkları iyiliklerle anılıyorlar.
Keyifli okumalar dilerim.
Filmini seyretmiş çok beğenmiştim. Özellikle Adrien Brody 'nin oyunculuğunu. Kitabı olduğunu yeni öğrendim ve hemen alıp okumaya başladım. Wladyslaw Szpilman 'in 2. dünya savaşında hayatta kalma çabasını anlatıyor. Yaşadıkları gerçekten korkunç. Almanların, Ukraynalı ve litvanyalıların acımasızlıkları. Ailesinin ölüme gidişi. Saklanarak geçen seneler. Açlık, hastalık. Ölüm korkusuyla oradan oraya savrulmak. Alman yüzbaşı Wilm Hosenfeld 'in yardımıyla hayatta kalması mucize. Yüzbaşıya üzüldüm keşke hayatta kalabilseymiş. Kitabin içinde fotoğraflar ve sonda yüzbaşının günlüğü ekli. Kitap biraz soğuk gelebilir ama yazarın yaşadıkları düşününce akıl sağlığını koruması bile mucize.
Harika bir eser! Daha önce filmini izlemiştim ama kitabını okumak çok daha etkileyici.. Kesinlikle herkesin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum
İkinci dünya savaşı Hitler iktidarı dönemine ait sistematik bir şekilde yapılan Yahudi Soykırımı hakkında bir çok kitap ve film izledik. Bu kitabı diğerlerinden ayıran özellik ise kitabın yazarının edebiyatçı yada gazeteci olmayıp o dönemi büyük zorluklarla atlatıp, ölümden birkaç kez mucizevi tesadüflerle sağ kalmayı başarmış olan Polonya radyosunun piyanisti Wladyslaw Szpilman’ın otobiyografik bir eseri olması.
Kitapta; Piyanistimiz bu satırları yazarken; kaybettiği ailesinin yasından, yaşadıklarının şokundan hala kurtulamamış gibi, bütün bu tanık olduğu ve yaşadığı; vahşeti, sefilliği, inanılmaz işkence ve katliamı yalın düz bir dille bize aktarmış. Ama bu anlatım kitaptaki ırkçılığın, soykırımın, katliamın, acımasızlığın savaşın getirdiği açlığın, hastalığın, sefaletin yüzünüze çarpmasına, tüylerinizin diken diken olmasına engel olmuyor.
Kitabın son ek kısmında kahramanımıza yardım eden Alman yüzbaşı Hosenfeld’in oldukça etkilendiğim günlüğü yayınlanmış.
“Almanya’da demokratik temsilin ortadan kaldırılmasından rahatsız olmadık, …….. Ülkülerinizi terk ederseniz bunun cezasını ödersiniz, işte şimdi bunun sonuçlarına katlanmak zorundayız.”
Bu dünya tarihinin en bilinen insanlık suçunun anlatıldığı, öfke ve hüzün duygularıyla okuduğum kitabı etkilenerek okudum. Mutlaka hem kitabını hem filmini okumanızı tavsiye ediyorum.
“Yüzyıllar içinde insanlığın katettiği ilerleme çöpe atılacak, yeniden Orta Çağ’a dönülecekti.”
Polonyo radyosunda çalışan yetenekli piyanist Wladyslaw Szpilman'ın otobiyografi niteliğindeki kitabı Piyanist. Vurucu, etkileyici, düşündürücü. Irkçılığa, soykırıma, savaşa lanet ettirici,yaşadığımız hayata şükrettirici. Ölümün, ölüm kamplarının, ayrılığın, açlığın, aşşağılanmanın, sefaletin, salgınların kol gezdiği bir getto da verilen yaşam mücadelesi. Okunmalı ve ders çıkartılmalı
.
Szpilman, ülkesi Nazi işgaline uğrayınca diğer Yahudiler gibi yoksulluk ve sefaletin kol gezdiği gettoda hapis hayatı yaşamaya başlar. Ailesiyle birlikte toplama kampına giden trene bindirilmek üzereyken onu tanıyan bir Yahudi asıllı getto polisinin yardımıyla kurtulmayı başarsa da, artık yalnız, ailesinin başına gelenlerden habersiz ve yıkıntıların arasında gizlenerek hayata tutunmaya çalışacaktır. Altı yıl boyunca savaşın şiddetine tanıklık eden ve defalarca ölümden kıl payı dönen, her umudunu yitirdiğinde mucizevi bir şekilde sağ kalmayı başaran Szpilman yaşadığı acı dolu günleri kaleme almış ve ölmeden önce kitap olarak basıldığını görmüş şanslı bir Yahudi.
.
En çok etkilendiğim sahne Alman bir subayın savaşa lanetler ederek ve her şeyi göze alarak saklandığı tavan arasında Szpilman'a ettiği yardımlar oldu. Bir çok Yahudiye yardımı dokunan bu subayın savaş günlüklerinin bir bölümünü kitabın sonunda okumak da ayrı bir hüzün oldu benim için.
Yazar Hakkında
Wladyslaw SzpilmanYazar · 2 kitap
Władysław "Władek" Szpilman, Roman Polanski'nin yönetmenliğini yaptığı, 2002 yapımı Piyanist filminde hayatı konu alınan Polonya doğumlu Yahudi besteci ve piyanist.
II. Dünya Savaşı'nda, Almanların Polonya'yı işgal etmesi üzerine, Yahudi oldukları için ailesi ile birlikte yaşam mücadelesi vermiş, uğrunda en sonunda ailesini kaybetmiş ve tek başına yaşama tutunmuştur. 1930'ların başında Varşova ve Berlin'de piyano eğitimi aldı. Adolf Hitler, Almanya'da 1933 yılında iktidarı ele geçirince hızla ünlü bir piyanist, klasik ve popüler müzik bestecisi olarak Varşova'ya döndü. 1 Nisan 1935'te Polonya Radyosu'na girdi ve müzik yaptı. Polonya, 1939'da Almanlar tarafından işgal edilince, Polonya Radyosu yayınını kesmek zorunda kaldı. Nazi liderliğindeki Genel Hükümet Varşova dahil olmak üzere birçok Polonya kentinde gettolar kuruldu. Szpilmanların evi yoksul kesim alanında olduğu için yeni bir ev bulmaya ihtiyaç duymadı. Władysław Szpilman yoksul kesimde restoranlarda piyanistlik yapmaya devam etti. Piyano çalma yeteneği sayesinde ailesine (babası, annesi, iki kız kardeşi, bir erkek kardeşi) destek için yeterli para kazanmayı başardı.
Varşova sakinlerinin çoğunun sınır dışı edilmesi yürürlükten kaldırılıncaya kadar Szpilman Varşova'nın yoksul kesiminde kaldı. Birkaç kez Almanlar tarafından esir edilmekten ve öldürülmekten kurtuldu fakat Szpilman'ın aile üyelerinin hiçbirisi onun dışında savaştan sağ olarak çıkmayı başaramadı. Szpilman'ın Polonya radyosundan arkadaşları ve Alman bir subay olan Wilm Hosenfeld tarafından Varşova'da saklanması için yer bulundu ve bu sayede onların yardımıyla kurtuldu.
