Yazar:
Wladyslaw Szpilman
Çevirmen:
Esin Sungur
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 35 dk.
Sayfa Sayısı:
197
Basım Tarihi:
Haziran 2003
Yayınevi:
Everest Yayınları
Orijinal Adı:
The Pianist
ISBN:
9789752890640
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bu kitaba yorum yazmak çok zor. Filmini de izledim, filmde de kitapta da insanı bunaltan durumlar var. Bilemiyorum geçmişin yobazı, zorbası mı kötü günümüzün mü? Sevgi içinde güzelce yaşamak varken herkes herkese bir sebepten dolayı zulmediyor.
Puan vermedi·197 syf.·
2025 63. kitabı
Polonyalı Yahudi bir piyanist olan Władysław Szpilman’ın II. Dünya Savaşı’nda Nazi işgali altındaki Varşova’da yaşadıklarını anlatıyor. Önce ailesiyle birlikte gettoya sürülür, ardından ailesi toplama kampına gönderilirken o tesadüfen kurtulur. Savaş boyunca saklanarak, açlık ve yalnızlıkla mücadele ederek hayatta kalmaya çalışır.Ailesini kaybeden Szpilman, açlık ve korku içinde gizlenerek savaşın bitmesini bekler; müzik onun yaşama umudu olur.
"Çok, çok açız. Ne zamandır bir şey yemedik. Bize biraz ekmek verin. Ekmeğiniz yoksa bir patates ya da soğan, bizi sabaha çıkarsın yeter." Ama hemen hemen kimsenin soğanı yoktu, olanların da vermeye yüreği. Çünkü savaş, yürekleri taşa çevirmişti." alıntılardan
En umutsuz anında bir Alman subayı (Wilm Hosenfeld) ona yardım eder. Savaş bittiğinde, Szpilman tekrar piyanosunun başına döner ama yaşadığı travmalar hayatı boyunca peşini bırakmaz.
Kitap, Polonyalı Yahudi bir piyanist olan Władysław Szpilman’ın üzerindeki yıkıcı etkisini çok çarpıcı olarak anlatıyor. Nazi zulmünün acımasızlığı ile bir Alman subayının insani yardımı arasındaki zıtlık, insan doğasının farklı yüzlerini gözler önüne seriyor.
PiyanistTarih
Filmini ilk kez çocuk yaşlarda izlediğim, her bir sahnesinin hafızama kazındığı ve beni piyanoya teşvik eden, 'Nocturne in c sharp minor' parçası ile derinden etkileyerek defalarca izlememe sebep olan II. Dünya savaşında Alman işgali altındaki Polonya'da yaşayan, Piyanist Wladyslaw Szpilman'ın gerçek yaşam öyküsünü anlatıyor.
Wladyslaw Szpilman tarafından bizzat kaleme alınan Piyanist, savaşın tüm hırpalayıcı gerçeklerini yaşamından aktarıyor. Yahudi soykırımını; ceset dağlarını, gaz odalarını, insan fırınlarının tüten bacalarını, kentin duvarlarla birbirinden ayrılan gettolarında geçen yaşantıyı olduğu gibi aktarmış.
Filmini izlediyseniz okumanızı tavisye ederim, eğer izlemediyseniz okuduktan sonra izlemelisiniz. Kitaplardan uyarlanan filmler her ne kadar kulağa hoş gelmese de, çok başarılı olduğunu söyleyebilirim.
Varşova, Alman Nazilerinin bombardımanı ile yerle bir olmuştu Piyanist Szpilman bu bombardıman sırasında radyoda dinleyicileri ile buluşmuş fakat piyano resitali bombardımandan dolayı yarım kalmıştı...
Bundan sonrası ise saklanıp hayatta kalma mücadelesi ile geçecek uzun bir sürece gebeydi...
Piyanist Szpilman'ın ölüm kalım savaşının anlatıldığı bu roman savaşın tüm dehşetini önümüze serip, barışın nasıl büyük bir nimet olduğunu hatırlatıyor...
Filmini seyretmiş çok beğenmiştim.Çoğu sahnesinde ağladım.Yaşadıkları gerçekten korkunç. Almanların, Ukraynalı ve litvanyalıların acımasızlıkları. Ailesinin ölüme gidişi. Saklanarak geçen seneler. Açlık, hastalık. Ölüm korkusuyla oradan oraya savrulmak. Alman yüzbaşı Wilm Hosenfeld 'in yardımıyla hayatta kalması mucize. Yüzbaşıya üzüldüm keşke hayatta kalabilseymiş. Kitabin içinde fotoğraflar ve sonda yüzbaşının günlüğü ekli. Kitap biraz soğuk gelebilir ama yazarın yaşadıkları düşününce akıl sağlığını koruması bir mucize. Kesinlikle önce okuyup sonra filmini izlemenizi öneririm.
Piyanist uzun zamandır aradığım bir kitaptı. Hiçbir yerde bulamıyordum ve çok da üzülüyordum. Fakat kısa zaman önce PDF şeklinde bulmayı başardım ve tek solukta bitirdim.
Piyanist, meşhur filminden de bildiğimiz gibi Wladyslaw Szpilman isimli bir müzisyenin 2. Dünya Savaşı sıralarında yaşadığı olayları anlattığı otobiyografik bir eserdir.
Kitap yazıldığı dönemde siyasi sebepler yüzünden yasaklanmış fakat yazıldıktan yaklaşık 50 sene sonra tekrar basılmasına karar verilmiştir. Yazarımızın oğlunun kitabın başında yazdığı notu bunu açıklayarak başlar ve "Uzun yıllar Almanya'da yaşadım ve Yahudiler, Almanlar ve Polonyalılar arasındaki sancılı iletişimsizliği hep fark ettim. Umarım bu kitap, hala açık olan bazı yaraların kapanmasına yardım eder." cümleleriyle devam eder.
Konusuna gelirsek, Wladyslaw Szpilman 3 kardeşiyle birlikte Polonya'da yaşayan bir müzisyendir. Radyolarda ve mekanlarda piyano çalarak ve beste yaparak yaşamını sürdüren Wladyslaw birden kendisini 2. Dünya Savaşı'nın ortasında bulur. Yahudi olması sebebiyle ailesiyle yaşadığı sıkıntılar kitapta çok derin bir şekilde anlatılmıştır. Ki zaten yazar kitabı savaş sonlandıktan kısa bir süre sonra tüm yaşadıkları tazeyken yazmıştır. Etrafta yaşanan açlık, yoksulluk, aniden ortaya çıkan tifo salgını, askerlerin insanlara olan tavırları ve hepsini derinden anlatan Wladyslaw Szpilman!
Yaşadıklarından sonra müzik hayatına geri dönen ve pek çok insanın hayranlık uyduğu eserleri besteleyen Wladyslaw'ın hikayesini okurken gözyaşlarınızı tutamayacağınızı düşünüyorum.
Kitabın sonuna "Yüzbaşı Wilm Hosenfeld'ın Günlüğü" isimli bir kısım eklenmiş. Ve bu kısım yaşanan olayların daha iyi anlaşılmasını sağlanmış.
Kitabın son sözünde beni çok etkileyen bir kısım vardı ondan da bahsetmek istiyorum. Son sözü Wolf Biermann
Spoiler içerebilir.
Szpilman'ın yaşadıkları, bazı insanların, tarihin utanç sayfalarını gelecek nesillere taşıma göreviyle yaratılmış olduğunu
düşündürdü.
Milyonlar canavarın dişleri arasında öğütülürken, Szpilman geçmişini ve ruhunu hırsla öğüten dişlerin arasında bırakarak mucizevi bir şekilde hayatta kalmayı başarmış. 2. Dünya Savaşının Varşova cephesindeki vahşeti ve ızdırabı kelimelerin kifayet ettiği ölçüde kaleme almış.
Öfke ve hüznü aynı anda hissederek ilerledim sayfalar arasında.
Kitap bitti, hüznü kaldı geriye. :(
Öldürmeyen Allah öldürmez de... Ya insanlar..?Edebiyat
Kapınızın önünde kopmuş kollar ve bacaklar görmek..!
Uyuyor gibi görünen insanların aslında ölmüş olduğunu bilmek..!
Oturduğunuz dairenin pencerelerinden gelen kurşunların duvarlara isabet etmesi..!
Açlıktan ölüyor olmanıza rağmen zehirli olması şüphesiyle önünüze gelen herhangi bir şeyi yiyememek..!
Vebalı gibi sizi "diğerlerinden" ayıran simgeler taşımak... Kısacası öteki olmak...
Savaşın kaç yüzü var sahi?
Tüm bu katliamları yapanlarla, bunun komutunu verenler arasındaki fark ne?
Eline kan bulaşmadan binlerce insanın katili olunur mu?
Ya da insanların içindeki bu katletme dürtünsünü tetikleyen ideolojilerin bir sınırı var mı?
Sorular sorular... Binlercesi.
Kabil'in başlattığı bu savaşın günümüze yansıması, atılan ilk taşın yerine gelenler yüzünden taşı masum kılar oldu gözümüzde!
Peki ya cevaplar..?
Savaşın görünen tek yüzü var o da acımasız! Görünmeyen yüzü de...
Ve fikirler eylemlerin proje hali, aynı etkiyi yaratan türden!
Ayrıca kan dökmeyen katil dolu dört bir yanımız!
Sınır falan da yok...
Ne sevginin sınırı var bu dünyada ne de nefretin.
Sebebi her ne olursa olsun ikisinin de dozundaki aşırılık insanlığın laneti...
Ne uğruna..?
Toprak, dil, din, ırk, mezhep, özgürlük, bağlılık, fikir, aşk, zevk...
Seçenekler çok fazla. Bu uğurda eğer ki niyeti varsa bir insanın, diğerini yok etmesi için, bahaneden kolay ne var şu dünyada.¿
II. Dünya savaşında Alman işgali altındaki Polonya'da yaşayan, Piyanist Wladyslaw Szpilman'ın gerçek yaşam öyküsünü anlatıyor kitap... Adına ne denirse densin savaşın temelindeki niteliğin "yıkım" olduğu gerçeğini değiştirmiyor tabi ki. Ayrıca barış getirmek için savaşmak kadar ironik bir inanca sığınacak kadar da yoksun kaldık insanlıktan artık... Bu eser ise mucize bir kurtuluşun sonucu gibi görünse de temelde aslında tamamen bir
"Barış, sonsuz bir rüyadır."1K
Piyanist filmini ilk kez TRT 1'de izlediğimde çok etkilenip yaşananların senaryo olduğu için abartıldığına kendimi inandırmaya çalışmıştım. Bir gün gerçek bir olaydan bire bir aktarıldığını öğrenince irkildim. İnsan insana neler yapmıştı. Filmin yönetmeni de yine Nazilerin esiri olarak toplama kampında kalmış olan Roman Polanski, kendi hikayesinden daha dehşetli olduğu için Spiltzman'ın hikâyesini perdeye aktarmış olmalı. Kitaptan filmdeki kadar etkilenmedim. Çünkü filmi, temiz ve kısmen masum bakışa sahip bir çocukken izlediğim hâlde kitabı, artık insanın gezegendeki en tehlikeli canlı olduğuna şahit olmuş bir genç olarak okudum. Spiltzman bile annesi, babası, biraderi ve kız kardeşlerinin katledildiğini bilip nice acılara gark olmasına karşın işine dönüp yarım asır daha ömür sürmüş. Piyanist Spiltzman, tüm bunlara hazır değildi ama görünüşe göre güçlüydü. İnsan, insanın kurdudur ve bu kaçınılmazdır. Savaş dahil türlü badireler her zaman ihtimal dahilinde olduğu için hazır ve güçlü olmak gerekir. Zira hayat, acımasızdır.
Ruhumuzu derinden sarsan Yahudi bir piyanist ve sadece yaşanılanlardan bir kişinin hayatına tutulan ayna. Ne hayatların, ne acıların tarifi olabilir aslında, bu okuduklarımız bile bize ağır geliyorken. Gerek Bosna'da yaşanılanlardan sonra da, yaşanılanların unutulmayıp nesillere aktarılması için kitaplar, barışcıl bir yol izlemede geleceğin ışığı olacağı inancımdayım. Tabi ki; okuyan bir millet olduğumuz sürece!
Yazar Hakkında
Wladyslaw SzpilmanYazar · 2 kitap
Władysław "Władek" Szpilman, Roman Polanski'nin yönetmenliğini yaptığı, 2002 yapımı Piyanist filminde hayatı konu alınan Polonya doğumlu Yahudi besteci ve piyanist.
II. Dünya Savaşı'nda, Almanların Polonya'yı işgal etmesi üzerine, Yahudi oldukları için ailesi ile birlikte yaşam mücadelesi vermiş, uğrunda en sonunda ailesini kaybetmiş ve tek başına yaşama tutunmuştur. 1930'ların başında Varşova ve Berlin'de piyano eğitimi aldı. Adolf Hitler, Almanya'da 1933 yılında iktidarı ele geçirince hızla ünlü bir piyanist, klasik ve popüler müzik bestecisi olarak Varşova'ya döndü. 1 Nisan 1935'te Polonya Radyosu'na girdi ve müzik yaptı. Polonya, 1939'da Almanlar tarafından işgal edilince, Polonya Radyosu yayınını kesmek zorunda kaldı. Nazi liderliğindeki Genel Hükümet Varşova dahil olmak üzere birçok Polonya kentinde gettolar kuruldu. Szpilmanların evi yoksul kesim alanında olduğu için yeni bir ev bulmaya ihtiyaç duymadı. Władysław Szpilman yoksul kesimde restoranlarda piyanistlik yapmaya devam etti. Piyano çalma yeteneği sayesinde ailesine (babası, annesi, iki kız kardeşi, bir erkek kardeşi) destek için yeterli para kazanmayı başardı.
Varşova sakinlerinin çoğunun sınır dışı edilmesi yürürlükten kaldırılıncaya kadar Szpilman Varşova'nın yoksul kesiminde kaldı. Birkaç kez Almanlar tarafından esir edilmekten ve öldürülmekten kurtuldu fakat Szpilman'ın aile üyelerinin hiçbirisi onun dışında savaştan sağ olarak çıkmayı başaramadı. Szpilman'ın Polonya radyosundan arkadaşları ve Alman bir subay olan Wilm Hosenfeld tarafından Varşova'da saklanması için yer bulundu ve bu sayede onların yardımıyla kurtuldu.
