; bugün ilk kez kendi gözleriyle gördükleri bu yabancı dünyanın onlara gelecekte neler getireceğinden duydukları dehşet ürpermelerine neden oluyor. İçine adım attıkları, yürüyerek geçmeleri gereken kapkara bir orman gibi karşılarında karanlık ve tehditkar bir şekilde yükselen hayattan korkuyorlar.
Konuşmasalar da korkunç bir ortak yanları var. Aşılması imkansız, sualsiz suskunluk ve çığlıksız ve gözyaşsız acıları onları herkese yabancı ve tehlikeli kılıyor. Kimse onlara yaklaşamıyor, kalplerine açılan kapı belki de seneler boyunca kapalı. Herkese düşmanlar, çevrelerindeki herkes böyle hissediyor, bağışlama olmayan bir düşmanlık bu. Çünkü dünden beri artık çocuk değiller.