Dünyada Sorbonne’daki tartışmalardan, Homeros’un mısralarından başka şeyler olduğunu, insanın sevgiye ihtiyaç duyduğunu, şefkatsiz ve aşksız bir yaşamın boş, yaygaracı ve yürek parçalayıcı bir çark düzeni olduğunu fark etti.
Küçük birimler halinde yapılanarak dünyaya yayılan küresel şirketler; içinde rahat hareket edebilecekleri, ulusal direnci olmayan küçük ve güçsüz ülkeler istiyorlar. Bu isteğin sloganlaşan ifadesi; “serbest piyasa ekonomisi”, “dünya ticaretinin serbestleştirilmesi”, “liberal ekonomi”, “kabile ekonomisi”, “yerel yönetimcilik” ya da “yeni Osmanlıcılık”tır.