Beyza Nur Aktag
@Beyzaakktg
1 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
“Anlamaz oldu dünya beni” diyerek eşlik ediyor usulca, “Ben ona bunca zamanımı harcadıktan sonra.”
Sayfa 785
Reklam
Şimdi bir kez daha hayatı gitgide daha zor, her günü bir öncekinden daha çekilmez buluyor. Her gününün ortasında kararmış, kurumuş bir ağaç var, sağına doğru tek bir dal uzatmış tek kollu korkuluk gibi, o da bu dala tutunuyor. Sürekli yağmur çiselediğinden dal kaygan. Fakat tüm yorgunluğuna rağmen tutunuyor çünkü altında dipsiz bir kuyu var. Kuyuya düşmekten korktuğu için dalı bırakamıyor ama bir gün bırakacağının, bırakmak zorunda kalacağının farkında; gücü tükenmek üzere. Her hafta parmakları biraz daha aralanıyor.
Sayfa 789
Alaca bir at koşar içimde
Zamansız, mekansız nefese doğru
………
At vuruldu; içim paramparça Rüveyda
Ya topla yaralı kırlangıçları
Ya da bu vefasız şarkıyı bitir
Özgürlüğe giden tutsakları gibi
Siyah gözlerine beni de götür
Sayfa 15 - Timaş Yayınları
Reklam