Kur’an, mutlak hakikatin ebedîleşmiş âbidesi olarak, ideal bir mü’mini ve ideal İslâm cemiyetini, milletini, yâni değişmeyen üstün insanlık düzenini, mutlak hümanizmayı getiren mutlak kitaptır.
İnsanlar, sararıp toprağa karışan, çöl otları gibi ölürler, sonra, baharda boy veren, bin bir renkli parlak ve çiçekli bitkiler gibi topraktan doğrulurlar.
Kelime-i Şehadet, bir şimşek gibi insanın gönlündeki kara ağacı deviren, onu nurlara boğan, gönüllere aydınlık bir gökyüzü, billurdan bir çeşme koyan, ilâhî kılıçtır.
Ayaklarımın ucunda
Soluk ve kimliksiz önerilerle
Sana yürümeye çalışıyorum
Dağlarla geliyorlar üstüme
Yılanlarla geliyorlar
Sensizliğe düşürmek için beni
Gözlerimi çıkarıp
Ellerimi kesiyorlar
Bilmiyorlar ki
Bu sevdanın yüzyılları kuşatan
Ölümle yaşayan bir kalbi vardır