Beyzanur Parlak

Başkalarının ılık ve bol güneşli hayatlarına bakarken benim hayatımın çokça kar, boran, tipiyle geçtiğini fark ediyorum. Kimsenin hayatı her gün güneşli değildir elbet. Ama başkalarının yürüdüğü çiçekli yolları ve vardıkları yerleri görünce; benim sadece hayatta kalabildiğim, zaman zaman kendimden parçalar kaybettiğim o karanlık yollarım ve en sonunda vardığım yer anlamsızlaşıyor. Boğazıma bir yumru oturuyor sonra.
Reklam
Freni patlamış bir kamyon gibi uçuruma doğru sürükleniyorum. Dursam canım yanıyor. Gittikçe daha da hızlanarak uçuruma yaklaşmaya devam ediyorum.
Sanki dünya dönüyor ve ben bir kenarda durmuş izliyorum.

Beyzanur Parlak

, bir kitabı okumaya başladı
Michiko Aoyama
8.1/10 · 4.715 okunma