Bırakın kelimelerle başkaları geçinsin
Hakikatlerle de biz geçinelim.
.
.
"If you don't have a plan for yourself, you'll only become part of someone else's."
.
.
Gönül kapılarını açmak da demir-çelik kapıları açmaktan daha zor. Kimselere güvenemiyor insan ya da bulamıyor bir türlü gönlünün yerini - kalbinin sesi kısılmış da duymuyor sanki. Bazen de kapı olmanı bekler hayat senden : Açıl deyince açılan, kapan deyince kapanan.
Kapılar tanıktır çok şeye. Sır ortağıdır insanın. Güvenilirdir - ağzı var dili yok olmayı başarır. İlk çağlardan, ilk yapıldıklarından bu yana hep dimdik durur. Kapılar hem içe açılır hem dışa...
"Siz hiç gerçekte olan şeyleri farklı bir şekilde hayal etmez misiniz?" diye kocaman gözlerle sordu Anne.
"Hayır."
"Ah!" Anne derin bir iç çekti. Ah Bayan Marilla, o kadar çok şey kaçırıyorsun ki!
“Ekim aylarının olduğu bir dünyada yaşadığım için o kadar mutluyum ki. Eylülden kasım ayına geçseydik, ne kötü olurdu öyle değil mi? Şu akçaağaç dallarına bak. Senin de için ürpermiyor mu... Hatta birkaç kez? Odamı onlarla süsleyeceğim.”