İnsanın son hali ise şöyledir: Ölüp gidecektir. Ne işitmesi, ne görmesi, ne güzellik ve kemâlî, ne de beden ve azası kalmayacaktır, belki öyle fena kokulu bir murdar olur ki, herkes ondan kaçar, yanından geçerken burnunu tutar. Topraktaki haşerenin, kurtların karnında pislik olup tekrar hor ve hakir olan toprak olur.
"Kahrolsun o inkâr eden kâfir insan. O, ne kadar da nankör şey. Allah insanı nereden yarattı? Bir damla sudan (meniden) yaratıp merhalelerden geçirerek ona insan şeklini verdi. Sonra, (rahimden çıkmak için) ona yolunu kolaylaştırdı. Sonra da onu öldürür ve kabre koyar. Dilediği zaman onu tekrar diriltir."
Güzellik ve yakışıklılıkla olan kibirdir. Bu en çok kadınlar arasında olur. Nitekim Hz. Aişe bir kadın için kısa boyludur, dediği zaman Resûlüllah: "Ya Aişe, gıybet ettin. Bu, kendi boyunla övünmenden ileri gelir. Zira eğer senin boyun kısa olsaydı, sen bu sözü söylemezdin.” buyurdu.