Kendimle....
“Uçurumlar var, uçurumlar var diyorum ben; insanla insan arasında, kendiyle kendi arasında, kendiyle başkası arasında.”
Reklam
Ben böyle yalnızken,
Kendim kendime fazla geliyorum.
Eksiltin beni daha çok!
“…Böylece özleyebiliyoruz, kendimizi, başkalarını. Uçurumlar arası ebem kuşağından köprüler kuruyoruz, ne çok renkli ve bembeyaz, renkleri ısıtıyor insanı ama aslında bu gökkuşağı köprüler buzdan, yani donuyor da baka baka, donuk donuk renkler doluyor yüreklere, donduruyor. Yine de diyorum ben, var bir şeyler çünkü düşlerde en derinlikler, söylenemeyen tam anlatılamayanda, balıklar asılı tavanlara, simsiyah kocaman balıklar insan yüzlü ve gözleri yaşlı dönerken hıçkırıyor tanıdık yüzler.”