Beril Şevik
@Biler
16 Mayıs 2001
60 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitap kapağındaki mor tüyün anlamı Allahım sana geliyorum.
Bu kitapta birinci kitaptaki Kai ve isabella hikayesini okuduk. Kitap güzeldi ve ne yalan söyleyeyim bu kızlar arasında en çok isabella'yı sevmiştim hep zaten. Erkekler içinse henüz karar veremedim ama hepsi beni bir şekilde sinir edecek birşeyler yapıyorlar kitaplarda.
Burda da Kai yaptı birşeyler.
İlişkilerini daha iyi yönetebilirlerdi.
Tamam çok farklısınız falan da bu kadar abartmaya gerek var mıydı. Kendine daha uygun bir kızla çıkıyor numarası yapmak mesela ne alaka. Ben asla kabul edemem öyle birşeyi, ne için olursa olsun. Ama burda kızımız bile onay verdi yap dedi. Tövbe tövbe.
Onun dışında ilişkilerini ilan etmek için kızın aslında bir varis olduğunu öğrenmeyi mi beklediniz ne alaka. Kız zengin biri çıkmasa hala uygunsuz mu olacaktı. Uyuzlar.
Ama herşeye rağmen kitabın son sayfasında kai'nin yaptığı o romantiklik çokkkkk hoşuma gitti. Şapşal.
Kitap Vi Keeland'in çoğu kitabı gibi güzeldi.
Konusu sıradan bir konu. Birçok kitapta okuduğumuz şekilde işleniyor. Ki bir yere kadar acaba daha önce bunu okudum mu diye bile düşündüm. O kadar dejavu hissiyle okudum kitabı ama sonra adamımızın olayları gün yüzüne çıkınca dedim ki vaovv. Sen yenisin. Bana değişik duygular yaşatacaksın. Ve okumaya devam edip kitabı bayılmasan da sevdim.
Zaten bu yazarın çoğu kitabını seviyorum. Sadece kitabın içinde bazı sevmediğim şeyler oluyor. Kalbimi kıran. Ama hayat bu zaten böyle şeyler olur ve ne kadar kaçmayı denesek de başımıza gelir. O yüzden kaçıp kitabı yarım bırakmaktansa sindire sindire sonuna gelmeyi tercih ediyorum.
Velhasıl kelam kitap güzel. Okunur. Ama çok daha güzel kitaplar var mı var.
Akılda kalacak çarpıcı tek yönü adamın yaşadığı dram. Onun dışında kalanlar aklıma uzun vadede yer etmez. Klasik çünkü. Adamın karakterini bir yere kadar sevdim ama sonra bana ters düştü. Kadının karakteri tamamen ben gibiydi onu daha çok sevdim.
Artı olarak kitabın teşekkür kısmını da çok sevdim. Ben zaten genel olarak kitapların teşekkür bölümünü okumayı seviyorum. Bir de böyle tanıdığım diğer yazarlara atıflar olunca çok hoşuma gidiyor. O kadar...
Kitap güzel. Ama ben yarım bıraktım.
Çünkü kitap 500 sayfaya yakın ve 150'ci sayfaya kadar herşey okeydi. Giriş gelişme sonuç oldu gibi bunun devamı daha zorlama olacak gibi hissettirdi.
Kitapta acaba ne olacak merakını bende yaşatmadı. Belki kitap belki de benden ötürüdür. O yüzden yarım bıraktım.
150. Sayfaya kadar yaşayacağımızı şeyleri yaşadık gibi.
•Kız kaza geçirdi babacığını ve sevdiğini kaybetti. (Ki bunları ayrıntılı üzüntüyü kaybı anlatmasını isterdim ama anlatmadı ki muhtemelen daha sonra değenecek.)
•Kız toparlandı bacağı ile barıştı sevgilisini gömdü ki yeni bir aşka yelken açtı. (Çok hızlı oldu)
•Yeni aşkı kaybetti sonra tekrar buldu ve herşey çok hızlı ve güzel gitti. (Hazla hızlı gitti. Ne yani 3 yıl önce bir gün de aşık olup 3 yıl sonra tekrar karşılaşınca kaldığı yerden devam edemez kimse)
O kadar ki adam ailesi ile bile tanıştırmaya götürdü kızı. 1 hafta da. Ne bu hız.
Bilemiyorum. Kitap beklediğim dram ve kaybetme kavramlarını hiç yaşatmadı. Biraz hayal kırıklığına uğradım.
Onun dışında güzeldir. Herhalde.
Kitap çok güzeldi.
Yer yer güldürdü, merak ettirdi ve çokça ağlattı.
Kitabın konusunu ve işleyişini çok beğendim. Asla sıkmadan tadında ilerledi.
Alaska da geçmesi güzeldi. Oradaki yaşam şartlarını zorlukları anlatmaları güzeldi. Uçak uçurtmak pilotluk yapmanın içeriğini anlatmaları güzeldi.
Kızımızı çok sevdim. Bence aldığı bütün kararlar doğruydu. Olaylara yaklaşımı doğruydu. Kafa yapısını çok sevdim.
Oğlanın da başta yaptığı öküzlükler dışında kafa yapısına tamamım. Onun yerinde kim olsa nasıl davranırsa o şekilde davranıyordu. Hayata o gözle bakıyordu.
Ama babanın ve annenin birbirlerine karşı, ilişkilerine karşı ve kızlarına karşı olan tavırlarını yaklaşımlarını hiç beğenmedim. Adam kızını görmek için birşey yapmıyor terk ediyor ve bu çok kalp kırıcı.
Annesi kızı babası ile olsun diye hiç çabalamıyor, adamın yaşadığı yeri hep kötülüyor bu da kötü. Alaska'yı biraz övse kızı özendirse ve yılda birkaç kez babasının yanına gönderse belki de o kopukluklar mutsuzluklar olmayacaktı.
Genel olarak kitap başka konulara değinen güzel bir kitaptı. Sıradan bir kitap değil. Akılda kalır. Düşündürür.
Kitapta moss'un kararsızlığını, sevgi ile ilgili ikilemlerini okurken o kadar gerildim ki bu yüzden bir puan kırıyorum. Gözyaşım ha aktı ha akacak diye bekledim. Birşeyler yapacak bir şeyler söyleyecek kızın kalbini kırıcak diye stresten gerim gerim gerildim.
Yani sevdiğini kabul ediyorsun bunu söylemek neden bu kadar zor. Söylemediğin taktirde kızı üzeceğini biliyorsun belki de kaybediceksin. Değer mi be adam. Söyle işte ve mutluluğun tadını çıkar. Ama yok hep bir dram hep bir gerilim. Kanıtı da 342. Sayfadır. O sayfayı dünyadan silmek istiyorum.
Bu adam beni yordu. Kitaplarda okumaktan en sevmediğim erkek davranış tipini yaptı. Kırıldım.
Herşeye rağmen sonunu güzel kapatabildik. Ama bazı şeyler sonda hemencecik geçiştirilmiş gibi geldi bana.
Moss'a sürekli anonim mesaj atan biri vardi mesela kimdi o öğrenmedik.
Sonda anne ve babanın evinin duvarını yıkıyorlardı gizlicene ne alaka.
Sonra abi olan foxx kitap boyunca yok gibiydi sonra tuhaf bir şekilde geldi. Gizli bir karakter.
Bir de gizemli bir koltuk meselesi var. Altından birşey çıkacak gibi.
Kiz kardeşin se bi adı geçti ama hadi hayırlısı.
Doldurulması gereken şeyler var. Muhtemelen diğer kardeşlerin kitapların da bunlar dolacak. Ama en azından gizli mesaj olayını çözmek isterdim. Neyse. Beğendim.
