İnsanlar șehir gibiydi. Bazı kötü yönleri var diye bütün șehirden nefret etmezdiniz. Sevmediğiniz yanları, birkaç tane tehlikeli ara sokağı ve mahallesi olabilirdi ama bir şehri yaşanır kalan şey iyi yönleriydi.
Günümüzün en büyük problemlerinden birisi şimdi Shakespeare'in söylediği gibi "Olmak ya da olmamak" değil. Artık "Almak ya da almamak." Satın alıp da başka bir şey olacağımızı zannedecek miyiz, yoksa almayıp, kendimizi sınırlayıp, nefsimize hâkim olup en azından "az almayı" becerebilecek miyiz?