ŞİZOFRENİ
Hep bir yabancıya bakar gibi mayası efkâra
çalan gözlerin eylülün ekime vedası gibi giderken
Bir ayağı kapıda sevgini beyhude bir
çabayla durdurabilir miydi sözlerim
Aklında kalbine iyi gelen
bir başkasının gülüşleri varken
Mutlu sanılan her hikâyede olduğu gibi kapı
gıcırtısında vedalar seyrini değiştirebilir miydi?
Ve bana üşüyen kalbini,
içi senle dolu anıları yakarak
ısıtabilir miydi yüreğim
Gitme diyemezdim sana,
bana hep çıkmaz olan sokakların
ona giden yolların kestirmesiydi
Şimdi dazlak umutlarımı tütsü
yapıp bunak bir geleceğe yakıyor
Drama sempatizan buhranlarımı bukle
yapıp şehrimin enkazlarına gömüyorum
Çelimsiz tebessümlerime cüda
bir mutluluğa nutuk çekiyor
Fahiş unutulmuşluklarla dolu gökyüzünü
hiçliğimin satırlarına döküyorum
Dirayetsiz çocukluğumu ayarı