“Herhangi bir sefalet ya da mutsuzluk durumunda en etkin teselli bizden daha da talihsiz durumda olan hem cinslerimize bakmaktır; ve bunu herkes yapabilir fakat o zaman bütün insanlık için sonuç nedir?”
“Yürürken durmadan konuşuyorduk. Biddy’nin her söylediği doğruydu, yerindeydi. Biddy insanı kırmıyordu, naz yapmıyordu, esen rüzgâra göre değişmiyordu. Beni üzmek Biddy’ye kıvanç değil acı verirdi; benim yüreğimi yaralamaktansa kendi yüregini yaralamak yeğ gelirdi ona. Öyleyse nasıl oluyordu da onu ötekisinden daha çok sevemiyordum?”